Serwisy tematyczne
Strona głównaRodzinaArtykuły › Przymusowe adopcje polskich dzieci
Przymusowe adopcje polskich dzieci

mlj 08:50, 29.07.2013

Ostatnio dużo słów płynie w prasie polonijnej na temat odbierania polskich dzieci przez opiekę społeczną w Wielkiej Brytanii. Czy rzeczywiście tak łatwo stracić dziecko?

Tekst nie będzie dotyczył tylko Polaków, bo nie tylko oni są pokrzywdzeni - to problem masowy, zmuszający do dyskusji wiele środowisk.

Dziecko to byt niezależny, jakakolwiek forma przemocy psychicznej czy fizycznej, jest karalna i grozi pozbawieniem praw rodzicielskich. Fot. nromagna (CC BY 2.0)

Polacy wychowani tradycyjnie, w kulcie rodziny, nie zawsze są w stanie pojąc decyzji opieki społecznej o odebraniu im dzieci i przekazaniu rodzinie zastępczej. To jest jednak codzienność i to nie tylko nasza - to narodowy problem brytyjski. Obecnie trwają prace nad zmianami, dotyczącymi regulacji dla pracowników opieki społecznej, które mają nieco bardziej przyjaźnie spojrzeć na komórkę rodzinną, dotąd ujętą w ramki raportów i "boksików" do odznaczenia, bez ludzkiego wymiaru problemu. Opieka ma się bardziej skupić na pomocy rodzinom, niż na odbieraniu potomstwa i wypełnianiu targetów adopcyjnych.

Chora mama oszukana

Kilka dni temu poznałam Angielkę, mamę czwórki dzieci. Sandra nie ma wyższego wykształcenia, pochłonęło ją macierzyństwo. Niestety w związku z osobistą, fatalną sytuacją rodzinną, uciekła z domu dość wcześnie. Szybko pojawiły się u niej problemy zdrowotne. Wraz z pierwszą ciążą, cierpiała na drętwienie kończyn, chroniczne bóle pleców, problemy z oddychaniem. Została też porzucona przez pierwszego narzeczonego.

Po porodzie mieszkała z dzieckiem u matki. Następne ciąże to wynik związku z alkoholikiem, który stosował przemoc. Opieka społeczna pojawiła się u niej za sprawą rekomendacji policji. Polecono jej wyprowadzkę, co uczyniła kilkukrotnie. Jednak były partner wciąż ją znajdował - robił rozróby, dopuszczał się czynów kryminalnych.

Opieka postanowiła dzieci odebrać, motywując swoją decyzję brakiem ochrony dzieci ze strony matki. Wg nich Sandra nie była zdolna tak ukryć dzieci, żeby ojciec nie był w stanie ich namierzyć. Dzieci odebrano i zastrzeżono, że kolejne, z którym kobieta była w ciąży, także trafi do rodziny zastępczej zaraz po urodzeniu.

Tak też się stało. Nie poznała swojego noworodka, nie karmiła, nie nawiązała więzi, na której brak dziś bardzo cierpi. Jest kłębkiem nerwów i zdruzgotanym człowiekiem, choć trzyma się nadzwyczaj dobrze. Ma nadzieję i ta trzyma ją przy życiu.

Zanim odebrano jej ostatnie dziecko, kazano jej odbyć kursy rodzicielskie, pójść na terapię psychologiczną i zgłosić się po pomoc do instytucji dla kobiet poszkodowanych przemocą domową. Tak też zrobiła. Wypełniła wszystkie zalecenia opieki, a mimo to dzieci zostały odebrane. Rozmawiając z nią, czułam jej ból, niesprawiedliwość, której dopuścili się urzędnicy, jej złość i bezradność. Zapytałam, czy poszła do sądu, czy próbowała walczyć. Odpowiedziała, że owszem, ale to potrwa, może rok, może dwa, a może nigdy nie odzyska dzieci wbrew obietnicom opieki społecznej.

Dziś ma jedynie prawo do napisania dwóch listów i przekazania dwóch prezentów rocznie, zakaz widzenia, ani żadnego innego kontaktu. Jako przyczynę podano niemożność zapewnienia bezpieczeństwa i stan zdrowia matki, która wg urzędników ma zdolność do opieki jedynie nad jednym dzieckiem. Nie pozwolono jej jednak nawet na to.

Przypadek ambitnej mamy

To nie jest historia odosobniona. W Wielkiej Brytanii bardzo serio traktuje się konwecję Praw Dziecka (the Children Act 1989).

Kolejna historia dotyczy mamy, która lubiła sporty ekstremalne, studiowała i jednocześnie pracowała. Choć taki model życia nie jest dla Polek niczym szczególnym, council zadecydował, że dzieci podlegają kategorii "zaniedbanie". Przez jakiś czas pozwolono jej na widzenie dzieci w centrum kontaktowym, pod nadzorem opieki społecznej. Ponieważ owe wizyty niemal zawsze kończyły się oskarżeniem opiekuna o zrobienie czegoś niewłaściwego, kobieta straciła zupełnie prawo do ich widzenia.

Jak podaje "Telegraph", w tym przypadku nie było żadnych przesłanek do odebrania dzieci, które powiny być zakwalifikowane jako te potrzebujące pomocy, a nie zaniedbane, czy też gnębione. Niestety formularze opieki takiej rubryczki nie posiadają.

Warto dodać, że dwa powyższe przykłady to matki wolne od nałogów, które nie miały stwierdzonych psychicznej choroby. Studiująca mama oskarża opiekę o manipulacje, o naditerpretację faktów, nawet o spisek, który ma na celu zaspokojenie celów rządowych, dotyczących ilości adopcji, które mają się odbyć w stosunku rocznym, czy też dostarczanie dzieci do organizacji pedofilskich lub satanistycznych.

Oskarżenie nie są do końca gołosłowne. W latach 90-tych wybuchł skandal - kiedy w rodzinach zastępczych przeprowadzono badania, odkryto, że aż 12 tzw. "foster care houses", w jednej dzielnicy Londynu, było zamieszkiwane przez narkomanów i przestępców.

Foster caring jest traktowane jako dobrze płatna praca. Na jedno dziecko można uzyskać aż £600 funtów. Z relacji dzieci, które w takich rodzinach przebywają, na terenie miasta, w którym mieszkam, wynika, że dość powszechny jest alkoholizm, przemoc albo obojętność, pozwalanie dzieciom na wszystko, eskalacja zachowań patologicznych. Dzieci, zamiast uzyskać pomoc, trafiają z deszczu pod rynnę. Choć councile bronią się, mówiąc że każda z rodzin jest dokładnie sprawdzana, fakty świadczą same za sobie.

W Wielkiej Brytanii bardzo serio traktuje się konwecję Praw Dziecka. Fot. Emery Co Photo (CC BY-SA 2.0)

W foster families często nie dzieje się najlepiej. Niestety obowiązek przestrzegania tozsamości kulturowej dzieci także jest zaniedbywany. Jest to co prawda zrozumiałe. Trudno nagle angielską rodzinę zmusić do mówienia po polsku czy chińsku i przestrzegania tradycji kraju, z którego dziecko pochodzi.

Inna strona medalu

Jednak opieka społeczna podejmuje też dużo pozytywnych działań. Tzw. social workers dobierani są dość starannie pod względem predyspozycji do pomagania ludziom i charakterologicznym. Mają działać zgodnie z zasadą" "po pierwsze nie szkodzić".

W teorii mają za zadanie rodzinę uratować i udostępnić wszelkie możliwe środki, żeby naturalna komórka społeczna pozostała w całości. Do wyboru mają w ofercie cały pakiet szkoleń dla rodziców, referencje na terapie psychologiczne, zarządzania gniewem dla rodziców i dzieci, nawet obozy integracyjne dla młodzieży z domów dotkniętych problemem przemocy.

Do tego należy dodać, że opiekunowie społeczni muszą ukończyć kilkuletnie studia, również magisterskie lub podyplomowe, na których uczą się skutecznego działania, rozpoznawania problemów, szybkiego reagowania w razie zagrożenia, psychologicznych postaw ludzkich.

Nabywają wiedzy praktycznej, gdzie mogą się zgłosić w razie podejrzenia zaniedbywania dziecka, przemocy domowej czy nadmiernej agresji członka rodziny. Jako pracownicy rządowej komórki pomocowej mają prawo do natychmiastowej reakcji w razie zagrożenia, do wniesienia sprawy do sądu, odebrania dzieci oraz powiadomienia wszelkich możliwych służb związanych ze zdrowiem i bezpieczeństwem obywatela.

Opieka nie działa sama. Zazwyczaj decyzja o odebraniu dziecka czy objęciu opieki nad rodziną zapada na konferencji, skupiającej wielu profesjonalistów, w tym zaangażowanych w życie rodziny: health visitors, lekarzy pierwszego kontaktu, przedstawicieli szkół i przedszkoli, policji i psychologa, jeśli takowy z rodziną miał do czynienia. W przypadku, o którym napiszę poniżej, pomoc social workers okazała się niezwykle skuteczna i odniosła pozytywne skutki.

Polka pod opieką

Małgorzata przez cztery lata była ofiarą przemocy domowej. Odkąd zaszła w ciążę, znosiła upokorzenia, przemoc fizyczną, izolację od przyjaciół i rodziny. Pierwszy przypadek pobicia miał miejsce kiedy była w ostatnim miesiącu ciąży. Wybaczyła, starała się odbudować, nadszarpniętą stratą zaufania, rodzinę. Kilka lat toczyło się przemocowe koło. Kilka miesięcy spokoju, pobicie, duszenie, kopanie, rzucanie talerzami, komputerami, krzesłami, upokarzanie, 12 zgłoszeń, 10 aresztowań.

Wracał do domu, mijało kilka tygodni i wszystko znowu było ok. Życie toczyło się dalej. Kiedy uderzył ją w skroń, upadła. To był moment, kiedy po raz pierwszy złożyła przeciwko niemu pełne zeznanie, zdając sobie sprawę, że milimetry dzieliły ją od utraty życia. Został nie tylko aresztowany, ale także postawiony przed sądem. Przegrała. Była znowu w ciąży, oskarżyciel posiłkowy nie wywiązał się ze swoich obowiązków, nie dostarczył odpowiednich dowodów, nie zadał oczywistych pytań. Oprawca nie został uznany za winnego z braku oczywistych dowodów.

Opieka społeczna pojawiła się w domu w ciągu kilku dni od wydarzenia. Kazała uciekać do domu samotnej matki. Małgorzata odmówiła, kierując się dobrem nastoletniej córki, która nie chciała zmieniać renomowanej szkoły, do której ciężko było się dostać. Koło toczyło się dalej. Opieka społeczna nawiedzała, straszyła odebraniem dzieci, sprawdzała szafki, porządek w domu, przez półtora roku każdy pracownik miał gotową receptę - kazał się wyprowadzić, złożyć wniosek do sądu, a sprawcy wydarzeń kazali pójść na kurs zarządzania gniewem. Kurs jednak nie odniósł żadnego rezultatu i pod koniec zeszłego roku uderzył dziecko. Tym razem Małgorzata powiedziała "stop".

Nie jest też prawdą, że dzieci emigrantów są odbierane częściej i są na celowniku opieki społecznej. Fot. Emery Co Photo (CC BY-SA 2.0)

Dzieci trafiły na tzw. child protection plan. Social workers pojawiali się co 10 dni. Do tego health visitor, outreach worker. Każdy z gotową receptą, jak zwykle. Niestety ze względu na groźby, kierowane na co dzień przez oprawcę pod jej adresem - o znalezieniu jej nawet pod ziemią, straszeniu śmiercią, - bała się wyprowadzić. Wiedziała, że on zrobi wszystko i spełni swoje groźby, bo, jak zapowiadał, będzie mu już obojętne, nie będzie miał bowiem dla kogo żyć.

Straszył ją więzieniem, zemstą, zapowiedział, że jeżeli on dzieci mieć nie będzie przy sobie, ona też ich nie zobaczy. Szczęśliwie udało jej się znaleźć dom. Wyprowadziła się pod ochroną policji, w obecności social workera. To on pracował z rodziną przez kilka miesięcy. Starał się na wszystkie sposoby zrozumieć przyczyny zachowań oprawcy, chciał pomóc. Mając za sobą szereg narzędzi, proponował terapię małżeńską, rodzinną. Jednak wszystkie porady natrafiały na opór ze strony oprawcy, który nie chciał być uważany za wariata.

Małgorzata została postawiona w sytuacji bez wyjścia. Wprost powiedziano jej, że jeżeli nie będzie chronić dzieci przez skutkami przemocy domowej, przed kimś kto nie widzi, że postępuje niewłaściwie i, że potrzebuje pomocy, zostaną one zabrane. Bez pardonu, bez pytania i na czas nieokreślony. Dla matki tego typu zapowiedź jest jak zapłon. Dla matki, która kocha, która dla dzieci skoczyłaby w ogień, to sytuacja bez wyjścia. Pomimo kilkuletniej walki o rodzinę, odeszła. Przerwała cykl.

Dziś jest szczęśliwa, nabiera znowu pewności siebie, powoli buduje relacje z otoczeniem. Opieka społeczna zmieniła jej i dzieci życie, być może nawet je uratowała.

Big Brother w brytyjskim stylu

Oby każda historia kończyła się happy endem. Nie jest prawdą, że dzieci są odbierane zupełnie bez powodu. Nie jest też prawdą, że dzieci emigrantów są odbierane częściej i są na celowniku opieki społecznej. Zdecydowanie jednak jest tak, że w Wielkiej Brytanii potomstwo nie traktuje się jako "własność" rodziców, a zupełnie niezależne istoty, mające prawo do życia w spokoju, bez przemocy fizycznej czy psychicznej.

Jak we wszystkich zawodach, zdarzają się przypadki niemoralne, wypaczone, nastawione na targety. Zdarzają się social workers, którzy wchodzą do domu z gotową tezą i szukają tylko jej potwierdzenia, oraz wypełnienia swojego planu. Nie rozmawiają, nie słuchają, piszą własne wnioski, bez uzasadnienia. Takie sytuacje często kończą się tragicznie dla rodzin. Maluchy tracą rodziców i szansę na normalne życie. Rodzice natomiast, zamiast pomocy, otrzymują wyrok sądu, zabierający im dzieci.

Czy jako nacja jesteśmy bardziej narażeni na kontakt z opieką społeczną?

I tak, i nie. Kulturowo, w wielu kręgach, zaszczepiano w nas przysłowie: "jeśli żony nie bijesz, to wątroba jej gnije". Jak mąż bije, to znaczy, że żona zasłużyła, na pewno ma coś na sumieniu. Kobiety z Europy środkowo-wschodniej zazwyczaj wstydzą się przyznać do tego, co się dzieje w domu i latami pozostają w toksycznym związku, ukrywając siniaki pod chustami i długimi rękawami.

Niestety wciąż wśród Polaków panuje przekonanie, że dziecko jest własnością rodziców i to oni mają prawo wybierać, karać i wymierzać sprawiedliwość wszelkimi możliwymi sposobami. Wielka Brytania mit obala. Dziecko to byt niezależny, jakakolwiek forma przemocy psychicznej czy fizycznej, jest karalna i grozi pozbawieniem praw rodzicielskich. Oczywiście tego typu kultura prowadzi poniekąd młodzież do samowoli, do podejmowania złych decyzji, braku dyscypliny, którą trudno w sposób jednoznaczny egzekwować.

Wciąż Wielka Brytania znajduje się na czołowych miejscach statystyk nastoletnich ciąż. Jednocześnie niewielu Brytyjczyków może się poszczycić wykształceniem wyższym. Widok nastolatki z papierosem czy pijanej, nie należy do rzadkości. Jednak czytając o bezradności wobec polskiego prawodawstwa, dotyczącego ofiar przemocy domowej i zagrożeń z tego wynikających dla potomstwa, śmiem twierdzić, że system brytyjski, pomimo niedoskonałości, jest bardziej cywilizowany.

Reklama

Przeprowadzając się do Królestwa należy jednak pamiętać, że nie tylko zmieniamy miejsce zamieszkania, ale i kulturę. Podlegamy lokalnemu prawu i światopoglądowi. Rodzina w Wielkiej Brytanii nie ma statusu świętości i nierozerwalności. Nie ma obowiązku chronienia jej za wszelką cenę, a wręcz przymus jej szybkiego rozwiązania w razie poważnych problemów. Jako takiej się nie chroni, a raczej obserwuje.

Zwykły klaps czy wagarujący nastolatek może stać się przyczyną poważnych problemów. Zatem jeśli pozostaniesz myślą o wychowaniu dzieci metodą dziadków i o związkach opartych na zasadzie kata i ofiary, uważasz że masz prawo do upijania się czy brania narkotyków mając dzieci, albo możesz zostawiać niemowlę pod opieką rodzeństwa poniżej 16 roku życia, zmywać w jednym końcu domu, a pozostawiać małe dziecko bez opieki w drugim - prędzej czy później czeka cię przeprawa z social workers. Twoim zadaniem, jako rodzica, jest wspieranie rozwoju, pomaganie w trudnościach, opieka doczesna, ale przy zachowaniu indywidualizmu i szacunku dla dziecka. Tak przynajmniej brzmią hasła z poradnika dla opieki społecznej.

Godzina pracy pomocnika rodziny kosztuje podatnika £28. Oby to zawsze były dobrze wydane środki i pomoc opieki społecznej była czymś pozytywnym, a nie szkodą.

Wasze komentarze
Ches68
#1 | 29.07.13, 10:02

Pod tym względem ten system jest chory! Zabierać normalnym rodzinom a dawać zboczeńcom! Koniec Świata blisko! :P

Kataryna
#2 | 29.07.13, 10:22

czy rodzina gdzie tatus nap...la latami wszystko co sie rusza jest normalna?

IHJKJ
261
6
IHJKJ
#3 | 29.07.13, 10:33

Następne ciąże to wynik związku z alkoholikiem, który stosował przemoc taaa, antykoncepcja w UK jest za free, ale kazde wytlumaczenie jest dobre.. :/

yac.
Wielka Brytania
2654
yac.
#5 | 29.07.13, 12:52

nie ma domku bez ułomku.

jovita11
Polska
66
1
jovita11
#6 | 29.07.13, 16:45

Poszanowanie rodzin z rączki do rączki dzieci co się za tym kryje napewno nie przypadek i napewno nie służą dobrem dzieci

Emigrant.
Cuba
3370
28
Emigrant.
#7 | 29.07.13, 17:21

jedno mam tylko pytanie:Ile rocznie odbiera sie dzieci muzulmanskim rodzinom?

pryncypal
3619
pryncypal
#8 | 29.07.13, 17:38

Mam pytanie ,ile jest takich matek ,nie tylko polek ,ktore rodza dla kasy ,ja znam dosc duzo takich ,zaraz mi sie dostanie .

Amitorybka1987
6950
7
Amitorybka1987
#9 | 29.07.13, 20:11

Ja tam się nie dziwię, że tej Andżelice czy Sandrze odebrali dzieci skoro nie potrafiła zapewnić im bezpieczeństwa. Fakty świadczą same za siebie ;P

Amitorybka1987
6950
7
Amitorybka1987
#10 | 29.07.13, 20:11

Ja tam się nie dziwię, że tej Andżelice czy Sandrze odebrali dzieci skoro nie potrafiła zapewnić im bezpieczeństwa. Fakty świadczą same za siebie ;P

Ania1003
35
Ania1003
#11 | 29.07.13, 21:48

#9
"Angelice polecono wyprowadzkę.. Opieka postanowiła dzieci odebrać, motywując swoją decyzję brakiem ochrony dzieci ze strony matki"- otóż matka ma uciekać, a oprawca na wolności z prawem do wszystkiego w tym do gnębienia matki. Facet, że silniejszy fizycznie nie znaczy, że wszystko mu wolno.

Małgorzata zaniedbywała dzieci, bo pracowała, studiowała i lubiła sport - otóż matka ma siedzieć w domu i izolować zarówno siebie i dzieci od ludzi, od świata. Czy przypadkiem nie istnieje problem związany z nadmiernym przesiadywaniem dzieci przed komputerem i tv?

"Warto dodać, że dwa powyższe przykłady to matki wolne od nałogów, które nie miały stwierdzonych psychicznej choroby"

Chore...

Ania1003
35
Ania1003
#12 | 29.07.13, 21:54

#3
Nie zawsze, gdy ktoś stosuje przemoc, w tym gwałt kobieta ma na to wpływ.

A co antykoncepcji... każdy ma swoje powody.

Ania1003
35
Ania1003
#13 | 29.07.13, 22:03

#7
No właśnie też zastanawiam się nad nimi, a konkretnie nad tym jak się ma ich religia do prawa brytyjskiego? Czego oni i Council przestrzegają?
Żona dziesięciolatka..? Przemoc na kobietach..? I wiele innych...

Rowerek
#14 | 29.07.13, 23:52

Pracowalam dla Children Panel!! Po przejsciu szkolenia, egzaminow etc. W rzeczywistosci jest/bylo inaczej. Zrezygnowalam po 4 miesiacach..... Smutne.....

dorann74
14054
305
dorann74
#15 | 30.07.13, 08:44

Ania1003
#11 | Wczoraj - 21:48
kolejne bzdury , nie wiem, kto pisal te wypociny, ale tu jesli kobieta zglosi na policje chocby agresywne zachowanie przy dzieciach ,nie mowie juz o biciu , czy innych aktach przemocy to facet jest z miejsca zabierany i ma w trybie natychmiastowym zakaz zblizania sie do rodziny. Ktos pisze bzdury.

dorann74
14054
305
dorann74
#16 | 30.07.13, 08:46

Nawet jesli mieszkanie z councilu stoi na pajaca to on i tak nie moze sie do niego zblizyc, a kobieta w takiej sytuacji z dziecmi przejmuje to na siebie i ma dortacje do mieszkania.

Kataryna
#17 | 30.07.13, 08:52

Ja sie dokladnie nie wiem jak tu jest (i cale szczescie ze nie musze sie dowiadywac) ale w Irlandii jest tak jak pisze dorann74, wiec pewnie tutaj tez.

A co do antykoncepcji Aniu, mysle instynkt zachowawczy, czyli niechec do splodzenia sobie nastepnego dziecka z wlasnym katem jest dostateczna motywacja do lykania 1 tabletki dziennie. No chyba ze ktos ma nadzieje ze po 1, 2, 3...n-tym dziecku on sie nagle zmieni. No to wtedy sorry...

dorann74
14054
305
dorann74
#18 | 30.07.13, 08:56

kolejna bzdura z wyprowadzka-ucieczka. Zazwyczaj council szuka mieszkania zastepczego (jezeli jest to prywatne mieszkanie dupka) i jeszcze je prawie w calosci oplaca, a bywa ze i w calosci.

Kataryna
#19 | 30.07.13, 09:28

Kto normalny w takiej sytuacji mysli czyja to chata itd. Jak trzeba wiac to sie wieje. Jeszcze moge zrozumiec kobiety w PL bo tam naprawde ciezka jak sie nie ma np rodzicow ktorzy przygarna, ale tutaj?

Ania1003
35
Ania1003
#20 | 30.07.13, 16:22

#15
Akurat znam rodzinę, w której sytuacja z ucieczką i mieszkaniem miała miejsce, własnie za pobicie i znęcanie i owszem Council zapewnia mieszkanie, ale o jego stanie już nikt nie wspomni. Czy mieszkanie prawie bez okien to dobre mieszkanie dla dziecka i dla kogoś kto ucieka? Ta osoba nie miała na tyle pieniędzy, by w ten sam dzień wyremontować sobie okna. Drugie mieszkanie jakie zaproponowali to jeszcze większa tragedia. Council odznaczył swoje rubryczki "zaproponowano mieszkanie zastępcze". W końcu trzy dni mieszkała gdzieś w jakiejś ruderze z ćpunami na końcu świata itp. W tej sytuacji dziewczyna z czyjąś pomocą wynajęła coś na szybko... a koleś? Nie miał żadnej sprawy, nie ma zakazu zbliżania i nadal nachodzi tą dziewczynę, a ona wciąż zgłasza to na policji i nic... Ja gdy widzę tego c...a to mam ochotę mu porządnie j....ć za swoją głupotę.

#17
Ja mam inne zdanie, ze względu na to, że sama nie stosuję mając już tyle lat na karku i nigdy się tego nie podejmą, ale to już temat osobisty.

Kataryna
#21 | 31.07.13, 08:22

#20
Ja wolalabym osobiscie siedziec w dziurze bez okien gdzie nade mna ani moim dzieckiem nikt sie nie zneca. A sparawe sama mu mogla zalozyc.

Co do antykoncepcji, moze masz racje. Najpepiej od razu sterylizowac. Jak nie moze sie zajac dwojka dzieci to po co czekac az nie bedzie sie mogla zaopiekowac trojka?

dorann74
14054
305
dorann74
#22 | 31.07.13, 08:57

Ania1003
#20 | Wczoraj - 16:22
policja sie pyta czy wnosi sprawe, widocznie nie wniosla. Wystarczy ze dobro dziecka jest zagrozone.

Ania1003
35
Ania1003
#24 | 31.07.13, 09:33

Tak...
Każdy ma swoją rację i swoje powody, a dyskusja nie mieć końca.

A ze zgłoszeniami na policję to jest najczęściej tak, że sprawca posiedzi dwie, trzy doby w areszcie i go wypuszczają, bo jak się okazuje nie było aż takiego zagrożenia dla życia ofiary. A nawet jak się na rozprawę nie wstawi to dostanie wezwanie na kolejną, do tego dostają prawnika oczywiście za pieniądze podatników, a prawnik uwierzy w każdy powód niewstawienia się na rozprawie i broni typa, bo musi. Nie ważne jest, ze koleś nie poszedł na rozprawę, bo mu się nie chciało wstać na 10 czy 11, a w dodatku jak to on pochlał pijak pier...! Wpłaci typ parę set funtów kary i jest wolny.

To tak jak z anonimowością na policji... też pozostawia wiele do życzenia. Jak się nie przedstawisz to nie zareagują, przerabiałam ten temat sama w stosunku do mieszkania sąsiadów, z którego dobiegały krzyki.

Nie zapominajmy, ale każdą sprawę trzeba traktować i analizować indywidualnie, najlepiej pomijając urzędowe rubryczki.

IHJKJ
261
6
IHJKJ
#25 | 31.07.13, 09:58


Ania1003
#12 | 29.07.13, 21:54

#3
Nie zawsze, gdy ktoś stosuje przemoc, w tym gwałt kobieta ma na to wpływ.

A co antykoncepcji... każdy ma swoje powody.

Oczywiscie kazdy ma swoje powody, ale skoro ona zdecydowala sie na zycie z takim typem to chyba wiedziala jaki on jest, ze bije, gwalci itp wiec wlasnie w takich przypadkach powinna zastosowac antykoncepcje, chocby po to zeby wiecej dzieci nie musialo ciepriec, byc oddawanych rodzinom zastepczym itp. :/

NEDD
Merthyr Tydfil
984
NEDD
#26 | 31.07.13, 12:50

To jest dobre odnosnie adopcji :

http://teleshow.pl/gid,15857539,img...

don_guccio
251
don_guccio
#27 | 03.08.13, 12:58

Foster caring jest traktowane jako dobrze płatna praca. Na jedno dziecko można uzyskać aż £600 funtów. Z relacji dzieci, które w takich rodzinach przebywają, na terenie miasta, w którym mieszkam, wynika, że dość powszechny jest alkoholizm, przemoc albo obojętność, pozwalanie dzieciom na wszystko, eskalacja zachowań patologicznych. Dzieci, zamiast uzyskać pomoc, trafiają z deszczu pod rynnę. Choć councile bronią się, mówiąc że każda z rodzin jest dokładnie sprawdzana, fakty świadczą same za sobie.

Co za wyssane z palca bzdury... Dobrze płatna praca? A czy autor sprawdził, ile dzieci można mieć pod opieką? I jak dokładnie wygląda ta opieka? Relacje dzieci? To znaczy powiedziały autorowi, ale zataiły przed social workers? Artykuł rodem z "Daily Mail" - szkoda czasu na lekturę, bo tylko przekłamuje realia, pokazując wybrane wycinki rzeczywistości w określonym świetle. Ale co tam - jest sensacja, nieważne jakim kosztem...

crispia281
2
crispia281
#28 | 24.08.13, 22:21

Każda z rodzin dokładnie sprawdzana? Ciekawe co by na to powiedział 4-letni Daniel albo Baby P. !Mam ogromną nadzieje, że oba potwory, które tych chłopców urodziły są wysterylizowane!
A co do kobiety z 5 dzieci to mam mieszane uczucia..nie mając warunków, kiepskie zdrowie, wykształcenia i widoków na lepszą pracę robi sobie dzieci z alkoholikiem! Brak słów!

jovita11
Polska
66
1
jovita11
#29 | 27.08.13, 16:03

Polityka prorodzinna to handel dziecmi

Ostatnio w grupach o tematyce Rodzina
Polecane grupy użytkowników
© 2014 Emito.net
O nas Reklama Kontakt Partnerzy Wytyczne dla społeczności Prywatność Regulamin
Information in English: About Advertise Post a free classified ad Contact