raczej nie dla kazdego...

Luvv

#895920.06.2016, 00:39

Problem w tym,że cała ta ochrona jest jednym wielkim mitem .Najlepsza jest naturalna odporność i przebycie chorób wieku dziecięcego daje nam ją.
Szczepionki nie są tak skuteczne jak nam się to zachwala .Niestety mają mnóstwo skutków ubocznych rozciągniętych w czasie .Moze ktoś to przeczyta ;)
Co przychodzi do nas przez igłę
CO PRZYCHODZI DO NAS PRZEZ IGŁĘ? O PROBLEMIE PATOGENNYCH ZANIECZYSZCZEŃ SZCZEPIONEK

Benjamin McRearden DrCarly.com 14.12.2002

nadesłała prof. dr hab. Maria Dorota Majewska uzupełnienie tłumaczenia Marek Podlecki

English Version click here

(…) wirusy i bakterie, jak również ich składniki czy pochodzące od nich toksyny, a także obce zwierzęce lub rakotwórcze proteiny i DNA trafiają do komercyjnych szczepionek dla ludzi, zwierząt domowych i hodowlanych. Osoby zainteresowane w krótko- i długoterminowym zdrowiu własnym i tych, na których im zależy, pracownicy służby zdrowia lub doradcy, są sobie winni by być poinformowanymi.

W produkcji wirusowych szczepionek na skalę komercyjną wirus, o który nam chodzi, musi być namnożony w wielkich ilościach. Wirusy wszakże nie mogą przeżyć i namnażać się bez wprowadzenia ich do komórek żywiących je, które umożliwią wirusom aktywność reprodukcyjną. W tym sensie wszystkie wirusy można traktować jako pasożyty komórek. Typy żyjących komórek powszechnie używanych do reprodukcji wirusów w laboratoriach zawierają też komórki nerek małp, embrionów kurczaków, jak również innych zwierząt i również ludzi. Zaś same te komórki muszą być także jakoś żywione, a najczęściej pożywką jest mieszanina w większości krowiego (cielęcego) serum (zazwyczaj wyekstrahowanego z płodowej krwi cielęcej). Taki produkt może przenosić ze sobą wiele typów krowich wirusów związanych z krwią i to jest jednym z podstawowych źródeł zanieczyszczeń w szczepionkach. Artykuł z czasopisma twierdzi, że „potencjalne ryzyko związane z produkcją i używaniem biologicznych produktów jest zanieczyszczenie wirusowe. Może ono być obecne w materiale źródłowym, tj. ludzkiej krwi, ludzkich czy zwierzęcych tkankach, bankach komórek lub być wprowadzone w procesie wytwarzania przez użycie zwierzęcego serum”. (zob. pozycję bibliografii nr 1) wirusy krowie (ang. bovine).

Liczne są wirusy i inne czynniki mogące zanieczyszczać cielęce serum. Jednym z najbardziej znaczących jest pestivirus powodujący krowią wirusową biegunkę (bovine diarrhea virus BVD – zob. poz. bibl. nr 2). mówiąc bardziej szczegółowo, możemy zaobserwować w szeregu naukowych źródeł takie typy stwierdzeń: „zanieczyszczenie szczepionek jako konsekwencja infekcji serum cielęcego płodu” (zob. poz. bibl. nr 3); „wiele serii komercyjnie dostępnego serum zanieczyszczone jest wirusami takimi jak BVD” (zob. poz. bibl. nr 4); „wirus został wyizolowany z 332 na 1608 (20,6%) prób surowego serum z cielęcego płodu otrzymanego specjalnie dla Centrum i w 93 ze 190 (49%) prób dostępnego w handlu serum z cielęcego płodu” (zob. poz. bibl. nr 5); czynniki najczęściej wykrywane w ciągłych liniach komórkowych to BVD i mykoplazma.
Nasze laboratorium zgodnie stwierdziło, ze źródłem zanieczyszczenia BVD w ciągłych liniach komórkowych jest używanie zanieczyszczonego serum z kultur cielęcych płodowych komórek” (6); a ostatecznie „Konkludując, najbardziej dostępne w handlu rodzaje krowiego serum są zanieczyszczone wirusami BDV i chociaż nie ma oczywistości, ze są one zaraźliwe, serum powinno być dokładnie badane na obecność tego wirusa w procesie rozwoju produkcji szczepionek”.(7)

Czy taki wirus może spowodować infekcję lub chorobę u ludzi? Nowe badania pokazują, ze jest to możliwe, kiedy badacze znaleźli nowe szczepy wyizolowane z ludzkich komórek i są one bardzo ściśle spokrewnione z ze szczepami cielęcymi. (8) Jedno studium pokazuje, ze alarmująca ilość 75% wszystkich badanych laboratoryjnych linii komórkowych było zanieczyszczonych szczepami pestivirusa. Z tych zaś wszystkie linie komórkowe cielęce były zanieczyszczone wszystkimi trzema możliwymi wirusami BDV. (9)

Teraz istnieje podwyższony niepokój, że ten wirus jak i inne mógł przekroczyć barierę gatunku, tworząc nowe szczepy w procesie adaptowania się do nowego żywiciela, a z tym wiąże się przechodzenie wirusa na i od ludzi. Nie jest pewne, czy ludzki szczep BDV wywołuje jawną chorobę, ponieważ lekarze nie są poinformowani i nawet nie szukają tego wirusa. Jednakże może być użyteczne porównanie wzorów zakażeń u bydła. Może ono być zakażone trwale na niskim poziomie na całe życie przez niepatogenny szczep wirusa. W tych warunkach konsekwentnie produkują i wydzielają wirusy do otoczenia, które infekują wtedy inne zwierzęta. Niemniej wirus może stać się śmiertelny dla zwierzęcia, jeśli zmutuje i w nowej formie spowoduje widzialne zniszczenie komórki i śmierć w wykształconych warunkach. (10)

Zwierzę postępuje do stopniowej lub ostrej niewydolności wyściółki śluzowej układu trawiennego (gastrointestinal), co wywołuje biegunkę i ewentualne zejście. Jednakże zmutowany wirus nie zawsze koniecznie prowokuje osłabiającą chorobę i śmierć, a zwykły wirus może być wyizolowany z krowiej trzustki, gruczołu nadnerczowego i przysadkowego (11); udowodniono, że wirus ten powoduje poważne schorzenia płucne (12). Studium pokazuje wybuch choroby pomiędzy kozami z powodu szczepionki zanieczyszczonej krowim pestivirusem; dziwnie te zwierzęta doznały reprodukcyjnej niemożności i uszkodzeń centralnego systemu nerwowego (13).

Czy więc symptomy choroby mogą pojawić się w różnych tkankach i organach ludzkich, kiedy będą nosiły wirusa krótko czy długoterminowo?

Pobieżny przegląd literatury pokazuje taką możliwość. Jedno z odkrywczych studiów mówi nam o „stolcach dzieci poniżej 2 lat mających nieżyt żołądka, który nie mógł być przypisany do rozpoznanych jelitowych patogenów i które testom na obecność antygenów pestivirusa. Wykryto je w 30 na 128 przypadków nieżytu. Biegunka u dzieci wydzielających antygeny pestivirusa przypominała tą u innych dzieci, z wyjątkiem tego, ze bardziej powszechnie związana była z oznakami i symptomami zapalenia oddechowego.” (14).

Istnieją również obawy dotyczące wzoru (pattern) infekcji pestivirusem u noworodków z mikrocefalią, stanem, gdzie głowa lub pojemność czaszki jest niezwyczajnie mała (14,15). Naukowcy z USDA Laboratorium Narodowej Służby Weterynaryjnej opisali sytuację jasno i wskazali na powagę problemu: „wysoka częstotliwość wirusa i przeciwciał wykrywanych w pojedynczych zwierzętach czy niewielkich próbkach sugeruje, ze wielka partia niebadanego serum jest zakażona. Infekcja kultur komórkowych wirusami BDV może prowadzić do wzajemnych wpływów ze wzrostem innych wirusów. Szczepionki produkowane na zakażonych komórkach mogą w efekcie też być zakażone, prowadząc do serokonwersji czy choroby w szczepionce. Bezpieczeństwo, czystość i skuteczność wirusowych szczepionek wymaga testowania na BDV składników, substratu komórkowego i końcowego produktu” (17).

A oto podobne stwierdzenie z NY Centrum Krwi: „BVD wirus, którego mały rozmiar wirionu nie daje 100% pewności jego usunięcia przez filtrację, może potencjalnie zanieczyszczać każdą partię komercyjnie produkowanego serum z cielęcego płodu.” (18)

W rzeczywistości jak wiele z tych szczególnych wirusowych zanieczyszczeń przeciekło do ludzi?
Pomimo twierdzeń producentów i różnych regulujących agencji o efektywności procedur testowych, jedno studium z 2001 r. znalazło 13% szczepionek na MMR, polio, streptococcus pneumoniae przetestowanych pozytywnie na RNA pestivirusa.(19) Inny badacz zaobserwował, ze : „antyciała serum przeciw wirusom BDV odkryto w około 30% ludzkiej populacji, która nie miała kontaktu z potencjalnie zarażonymi zwierzętami.”(16)

Tak więc „pestivirusay zaadoptowane do ludzkich kultur komórkowych mogą być szkodliwe, ponieważ poważne infekcje wirusami BDV u ludzi były często sugerowane. Wirusy BDV stale infekujace kultury komórkowe używane potem do produkcji szczepionek zostały wskazane jako źródło zanieczyszczenia w szczepionkach z żywych wirusów. Zatem warunkiem wstępnym jest przetstowanie zanieczyszczenia pestivirusemw kulturach komórkowych, aby uniknąć wtórnego zanieczyszczenia u ludzi jak i zwierząt (20)

Ciągłe nieśmiertelne linie komórkowe

Ci sami naukowcy podnoszą jeszcze jeden ważny problem. Ponieważ wiele używanych w medycynie biologicznych produktów (w tym szczepionki) jest uprawianych lub produkowanych na tzw. ciągłych liniach komórkowych (są to kultury komórkowe składające się z „nieśmiertelnych” lub rakowych typów komórek, ponieważ nie mają granicy ilosci podziałów), zatem powstaje niepokój, że wirusowe zanieczyszczenie tych linii komórkowych patogenami typu BDV może rozszerzać rakotwórczy materiał na ludzkiego odbiorcę.

Jak może do tego dojść? W skrócie działa to tak:
– wirus (który w tym przypadku ma pojedynczy szczep RNA dla swego genomu) jest zdolny do przejęcia RNA z komórek, w których był hodowany, do swojego genomu. Jeśli jakikolwiek zanieczyszczający wirus jest obecny w kulturze, która zawiera nieśmiertelne rakowe komórki, ten wirus może łatwo zmutować tak, ze zawiera niepożądany rakotwórczy materiał, który może potem być przekazany do biologicznego produktu pomyślanego dla medycznego użycia. (16)

Czy byłeś świadom, ze biologiczne produkty, włączając w to niektóre pospolite szczepionki (jak polio i wścieklizna), są produkowane na „ciągłych”, nieśmiertelnych liniach komórkowych?
Producenci, naukowcy i agencje często zapewniają nas, ze same te komórki nie są guzogenne, że same przez się nie powodują guzów. Jednakże blizsze spojrzenie pokazuje, że nie zawsze tak jest. Podczas gdy laboratoryjne hodowanie moze pokazywać, że te typy komórek nie zmieniają się nagle w komórki guza, (rakowe – ang. tumor), to jednak w naukowych środowiskach jest dobrze wiadome, że po tym jak te komórki były wielokrotnie uprawiane pewną ilość razy, coś powoduje ich konwersję do stanu rakowego (21).

To streszczenie tego artykułu adresuje ten problem w związku z tzw. komórkami Vero, które są ciągłą linią komórek pochodzących od afrykańskiej zielonej małpy i stosowane są powszechnie w produkcji szczepionek. Stwierdza się w nim: „Jednym z obecnych kryteriów dla oceny akceptowalności linii komórkowych dla użycia w produkcji szczepionek, jest brak kancerogenności. Komórki Vero reprezentują przykład klasy komórek znanych jako ciągła linia. Były uzyskane z nerek afrykańskiej zielonej małpy i ich własnosci wzrostui charakterystyka kultury miały wiele korzyści nad innymi substratami komórkowymi do produkcji szczepionek. Przetestowaliśmy komórki Vero na kancerogenność na łysych myszach i na kulturze ludzkich komórek organów mięśniowych i znaleźliśmy znaczący wzrost w ich potencjale kancerogennym ze zwiększona liczbą przejść (podziałów). Po przejściu 232 i wyższych podziałów komórki podukowały guzki we wszystkich zaszczepionych myszach” (22). (przejście w tym kontekście oznacza liczbe razy kulurowania linii komórkowej).

Jeszcze inna ważna sprawa była raportowana w studiach, która jest masowo ignorowanaw odniesieniu do długoterminowych efektów szczepionek i ich bezpieczeństwa. Jes oczywistością, że w laboratorium ciągłe linie komórkowe reagują różnie między jednym typem gatunku zwierzęcia a innym (21,22). Jako przykład: tkanka jednego gatunku pozwoli nieśmiertelnym komórkom spowodować rakotwórzcze zmiany szybciej w porównaniu z tkanką innego gatunku. Takie rezultaty domagają się następujących pytań. W jakim zakresie (jak szeoko) te ciagłe linie komorkowe były testowane na ludzkich tkankach i czy rezultaty rożniłyby się w zależności od rodzaju tkanki? I co stałoby się w dłuższym terminie, jeśli nieśmietelna komórka z kultury szczepionkowej znajdzie sobie drogę do finalnego produktu – szczepionki, czy będzie dalej dzielić się w ludzkim ciele?
Inny scenariusz może sugerować, że kancerogenna porcja DNA wbudowana w genom wirusa, ktory potem będzie wstrzyknięta do ludzkiego ciała, stawia pytanie o to, co będzie się wtedy działo od tego punktu?

Nadto opierając się na pewności, że blisko spokrewnione gatunki zwierząt (np, różnych gatunków małp) reagują różnie na nieśmiertelne komórki, czy potrzebujemy też rozważać, że jakakolwiek szczepionka pomyślana dla wszystkich ludzi może ostatecznie różnie reagować pomiędzy różnymi rasami, grupami etnicznymi czy płciami? I jakie będą efekty zanieczyszczeń szczepionek dla osób z obniżoną odpornością, na starszych i niemowlętach?

List z FDA (fed. agen. leków) do producentów szczepionek datowany ma marzec 2001 pokazuje, że problem nieśmiertelnych linii komórkowych wciąż jest przedmiotem troski. Twierdzi się tam, że „W ogólności Centrum Oceny Biologicznej i Badań (CBER) aktualnie postrzega komórki Vero jako akceptowalny substrat do produkcji wirusowych szczepionek, ale ma jeszcze pewne wątpliwosci. Mianowicie rekomenduje, żeby wszystkie produkty pochodzące od komórek Vero były wolne od tych pozostających w nich nienaruszonych komórek Vero. Jeśli wasz proces produkcyjny nie zawiera ważnej procedury czy etapu filtracji czyszczącego nienaruszone komórki Vero z finalnego produktu, proszę wprowadzić taki taką procedurę w wasz proces produkcyjny”.(24)

Mija teraz 16 lat od czasu, kiedy WHO dało w 1986 roku pozwolenie na użycie ciągłych linii do produkcji szczepionek (25), a teraz istnieją bardzo podstawowe kwestie nierozwiązane przez producentów, agencje i społeczność naukową, a jeszcze mniej bardziej subtelne szczegóły (26,27). Studium z 1991 roku donosi: „DNA z substratu komórkowego zostało wykazane jako obfity czynnik zanieczyszczający w oczyszczonych przygotowaniach szczepionki Sabin typu 1,2 i 3 na polio produkowanych na ciągłych liniach komórkowych”(28)
Inne wskazuje, że nieśmiertelne linie komórkowe pokazywały 100 krotną większą liczbę przypadków rekombinacji DNA w porównaniu do normalnych komórek. (29)
Jeden z badaczy twierdzi, że „ używanie neoplastycznych linii komórkowych jako substratu do produkcji szczepionek może mimowolnie prowadzić do oddziaływań wirus-wirus i wirus-komórka, czego biologiczne konsekwencje są niejasne. Mogą one prowadzić do powstania nowych retrowirusów o patologicznych konsekwencjach”. (30) Termin neoplastyczny oznacza własność posiadania nienormalnych charakterystyk wzrostu.

Jest nawet mocniejsze stwierdzenie datujące się wcześniej, na 1990 rok. Naukowiec na tym polu pisał: „Obecnym zmartwieniem jest bezpieczeństwo szczepionek wyprodukowanych z używania transformowanych lub neoplastycznych komórek ssaków, które mogą zawierać endogenne zanieczyszczające je wirusy lub wintegrowane sekwencje genów rakotwórczych wirusów. Podobnie problem stanowi używanie wektorów plazmidu wykorzystujących inspirujące (promoter) elementy pochodzące z rakotwórczych wirusów”.
Podstawowa troska o bezpieczeństwo leży w retencji rezydualnego DNA w szczepionkach, szczególnie ponieważ powstanie raka jest fenomenem pojedynczej komórki, a także pojedyncza funkcjonalna jednostka obcego DNA zintegrowana w genom komórki gospodarza może służyć do indukowania transformacji komórki jako pojedynczego przypadku lub części serii wieloczynnikowych zdarzeń. Obecnie proponowane standardy dla szczepionek pozwalają na zanieczyszczenie do 100 pikogram heterologicznego DNA w dawce. Jest to ekwiwalentem około 10 do potegi 8-mej (100 milionów) „funkcjonalnych długości” DNA. Kompletne bezpieczeństwo natomiast wymagałoby nieobecności DNA w produkcie (31).

Zauważmy te 100 milionów „funkcjonalnych długości” DNA w dawce szczepionki. Czy coś jest nie tak z tym obrazem? Jak długo szersza publika będzie poddana tym produktom szczepionkowym, które zgodnie z tą informacją, nawet nie są w przyblizeniu bezpieczne?

Dla przykładu, około 40 lat zajęło naukowej społeczności ostateczne uznanie, że mamy poważny problem jako rezultat zanieczyszczenia szczepionek polio małpim wirusem nr 40 (SV 40) w późnych 50-tych i wczesnych 60-tych latach. Była już wcześniejsza oczywistość, że niektóre odmiany ludzkich guzów mózgu i innych organów zawierały tego wirusa (32,33), ale społeczność lekarska nie była skłonna, aby uznać definitywnie związek pomiedzy SV40 a rakiem u ludzi. Jednakże dwa niezależne zespoły badawcze ostatnio znalazły tego wirusa obecnego w 43% przypadków lymfomii nie-Hodkinsa (34,35).
Inne studium znalazło go w 36% guzów mózgu w 16% -ch próbek zdowych komórek krwi i 22% próbek zdrowego nasienia. (36) Co dziwne, SV40 został teraz wykryty jako infekujący dzieci (37). Biorąc pod uwage, że dzieci obecnej ery nie uważa się za otrzymujące wirusa drogą zanieczyszczenia szczepionek, wynika stąd, że SV40 jest teraz przekazywany między ludźmi drogą dotąd nieznaną.

Inne małpie wirusy mogą zanieczyszczać małpie linie komórkowe (Vero) używane do produkcji szczepionek. Przykład z literatury cytuje zanieczyszczającą obecność SV20, który jest onkogenicznym adenowirusem (38)

Mówiąc prosto, czy można się wyprzeć, że szczepionki ostatecznie przenoszą wirusy, DNA i proteiny na ludzi z obcych zwierzęcych źródeł (i możliwe, że niezdrowych ludzkich) i to może silnie przyczyniać się do niewiarygodnego wzrostu przypadków raka i poważnych chronicznych chorób? Czy te obce zwierzęce geny modyfikują twoje DNA? Ponadto zakładając, że obecność wirusa może trwać lata zanim zamanifestuje on się symptomami choroby i biorąc pod uwagę tendencję różnych agencji związanych ze zdrowiem i korporacji do krótkoterminowych rozwiązań i zysków, czy my w ogóle będziemy znali długoterminowe konsekwencje zanim będzie za późno?

Inne krowie wirusy

Inny zanieczyszczający wirus znaleziony w cielęcym serum używanym do produkcji szczepionek, jest cielęcy polyomavirus (są one mocno związane z rakiem); jeden z odnośnych artykułów zatytułowany jest „Cielęcy polyomavirus – częsty zanieczyszczacz cielęcego serum” (39). Inne zanieczyszczenia obejmują wirusa z rodziny parvovirus (40); inne studium cytuje „wirusopodobne cząstki” i mykoplazmopodobne czynniki” w odpowiednio 68% i 20% próbek (41); inne z kolei wymienia obecność zaraźliwego krowiego wirusa zwanego rhinotracheitis (lub krowi herpesvirus 1) i parainfluenza- 3 wirusów dodatku do pospolitego BDV (42).
Interesujący raport z 1975 nie tylko potwierdza obecność tych wirusów w cielęcym serum, ale dodatkowo wymienia obecność krowiego enterovirus-4 i mówi również, że 25% próbek serum przetestowanego przez dostawców i „uważanych za wolne od znanych zanieczyszczeń wirusowych” było zanieczyszconych przez krowie wirusy (43). Powinno być oczywiste, ze jakikolwiek krowi wirus właściwy dla krwi (włączając w to poważne retrowirusy, jak krowie: leukemii, visna, immunodeficiency) mogą w końcu zakończyć swą drogę w ludzkiej lub zwierzęcej szczepionce, przez użycie cielęcego serum w procesie wytwarzania.

Zanieczyszcenie cielęcego serum przez pewne krowie hesperowirusy i możliwe implikacje dla ludzkiego zdrowia zasługują na krótkie streszczenie.Jest rzeczą znaną, że krowi hesperovirus-1 łatwo replikuje się linii komórkowej z ludzkiego embrionu zwanej WI-38 (44). Podobnie wiadomo, że krowi hesperovirus-4 jest dość „uporczywie obecny” w cielęcym serum i ma szerokie pole żywicieli, w tym ludzkie komórki (45) i w rzeczywistości na tyle mocno replikuje się w 2 embrionalnych liniach komórkowychWI-38 i MRC-5, aby zmotywować jednego z autorów do podania szczegółów i ostrzeżeniOdpowiedź: „metoda PCR (polimerazowego łańcucha reakcji) wykryła 10 tysięcy razy wyższy poziom DNA krowiego hesperovirus-4 w stosunku do supernatanta (?) wykazujacego 100-krotne powiększenie zaraźliwych części. Ponieważ jest to pierwszy krowi herpesvirus (związany z herpesvirus 8 i wirusem Epsteina-Barra), który replikuje w ludzkich komórkach in vitro, niebezpieczeństwo możliwego zarażenia ludzi przez krowi hesperovirus-4 nie może być ignorowane (46).

Rozstrzygającym słowem do tego możliwego zanieczyszczenia jest to, że te same ludzkie linie komórkowe WI 38 i MRC 5 są dwoma najbardziej powszechnymi liniami komórkowymi używanymi do produkcji wirusowych szczepionek (jak świnka, różyczka czy ospa) i oczywiście te linie komórkowe karmione sa powszechnie cielęcym serum.

Zanieczyszczenia ze źródeł drobiowych.

Niektóre szczepionki wirusowe produkuje się przez hodowlę wirusów na jajkach kurzych. Pospolite szczepionki produkowane tą metodą obejmują grypę, świnkę, odrę, żółtą febrę i inne. Podobnie jak te zawierające wołowe materiały źródłowe, te pochodzące od kultur z embrionów kurczaków też są trapione niektórymi bardzo poważnymi problemami wirusowych zanieczyszczeń. Ptasi białaczkowy (leukosis) wirus (lub wirus ptasiej białaczki, ang. ALV) jest retrowiralnym patogenem, który infekuje duże segmenty współczesnego przemysłu drobiarskiego i jest obecny w komercyjnych kurczakach i jajach, a stąd w konsekwencji naraza ludzi (47). Jest to dość interesujący wirus w tym sensie, że może być rozważany jako „rodzic”, ponieważ łatwo transformuje w oszałamiający szereg spokrewnionych wirusów przez przejęcie jednego z licznych związanych z rakiem segmentów genu ze swego żywiciela i włączenie go (ich) w swój własny genom. Dodatkowo ma on zdolność wszczepiania się w genom żywiciela (włącznie z ludźmi) i, by tak rzec, ukrywa się w ten sposób i powoduje rakotwórcze zmiany komórek z tego miejsca.

Dostępna jest obfita literatura opisująca różne aktywne mechanizmy tego i innych związanych z rakiem wirusów (48). Te pochodzące od „rodzica” ALV to m.in potężny wirus mięsaka Rousa, inne związane z Rousem, avian myeloblastosis virus, avian myelocytoma virus, avian erythroblastosis virus, Fujinami sarcoma virus, etc. Jedna z grup studiujących mechanizmy ALV pisze: seryje przechodzenie (passaging) retrowirusa, który nie niesie onkogenów, na takie kultury, prowadzi do pojawiania się z dużą czestością nowych wirusów, które przeprowadzają onkogeny”(49). Innymi słowy, posiadając odpowiednie warunki wzrostu, ALV łatwo transformuje w inne pokrewne wirusy, ktore są już znane jako związane z rakiem.

Jak częsty jest ALV w szczepionkach wirusowych? Pierwsza oczywistość zanieczyszczenia wyszła na światło dzienne w latach 60-tych, kiedy odkryto, że zawierały go szczepionki przeciw żółtej febrze (50). Od tego czasu jest powszechną wiedzą w przemyśle, że ten wirus lub jego komponenty wciąż są obecne w zwierzęcych i ludzkich szczepionkach (51). Rzeczywiście, odnośny tekst na polu wirologii (edycja z 2001) stwierdza, że „W obecnym czasie szczepionki produkowane przez 12 produkujących instytutówsą zanieczyszczone ALV-em” (52). Jeden punkt, w którym zgadzają się badacze z tej dziedziny jest obecność ALV, ptasi endogenny wirus, ptasi reticuloendotheliosis wirus (inny ptasi retrowirus), a także enzym zwany odwrotną transkryptazą ( komponent retrowirusów) w szczepionkach pomyślanych do użytku ludzkiego, a szczególnie świnka, odra, żółta febra, grypa (53,54,55). W czym się nie zgadzają, są to efekty w ludziach w terminach przenoszenia, infekcji i możliwych następujących chorób. Ostatnie studium pochodzące od amerykańskiej CDC, która analizowała zamrożone serum z krwi dzieci, które otrzymały szczepionki MMR (odra – swinka – różyczka), wskazuje na brak ptasich wirusów w próbkach (56).

A teraz zobaczmy raporty od innych badaczy, które skłaniają nas do kwestionowania rezultatów tego studium. Jak to często bywa z wirusami, niektóre szczepy pokazują szczególne pokrewieństwo do określonych typów tkanek czy warunków wzrostu, a ALV nie jest tu wyjątkiem (57). Jeden z badaczy wyjaśniał:
„Z powodu trudności w zarażaniu tymi wirusami komórek ssaków in vitro, generalnie utzrymuje się, że nie zarażają one ludzi. nasze rezultaty pokazują, że wystawieni na ich działanie pracownicy drobiarni i podmioty niezwiązane z możliwością kontaktu z tymi wirusami, miały przeciwciała w swoim serum specyficznie skierowane przeciw ALSV [Avian leucosis/sarcoma viruses]. Wymaga to dalszych badań w tym przedmiocie, czy te odkrycia oznaczają, że wirus został wintegrowany w ludzki genom i aby móc ocenić implikacje dla publicznego zdrowia ew. stąd wynikające”(58).
W innym artykule wyjaśnia również, że na podstawie znanego sposobu zachowania tych wirusów w kulturach komórek ssaków, nie można wykazać ich obecności w ludzkim ciele na podstawie tylko testu serum krwi. (47)

Innymi słowy czy ten wirus (lub jego antyciała) potrzebuje być aktywnie obecny w krążeniu krwi w chwili, gdy pobiera się krew? Co w przypadku, gdy cząski wirusa przemieściły się do innych tkanek? Stąd owo powyższe studium CDC nie może przedstawiać właściwej oceny obecności wirusów czy efektów długoterminowych wynikających z licznych pokrewnych „potomnych” wirusa ALV. Biorąc pod uwage, że ALV np. może łatwo przechwycić ludzki „erbB” onkogen (59) oraz że „erbB” jak również onkogeny zwane myc są silnie związane z pospolitą formą raka piersi, wydaje się, że problem zanieczyszczenia szczepionek przez ALV zasługuje na wysoki poziom uwagi! (Tak na marginesie, skróty oznaczają „erythroblastosis” i „myelocytomatosis”, które są nazwami 2 skojarzonych z ALV wirusów – „potomków”). Dobrze znany tekst z mikrobiologii podpiera te koncepcje ucząc, ze „ pierwotne onkogeny są przejmowane w genomy retrowirusów z zadziwiającą łatwościa” (60).

Zanieczyszczenia toksynami

Niezamierzona obecność toksyn bakteryjnego pochodzenia zwanych edo- lub egzotoksynami w ludzkich i weterynaryjnych szczepionkach została rozpoznana od wielu lat. Są one pierwotnie obecne w materiale źródłowym lub są wytwarzane jako rezultat bakteryjnych infekcji w procesie wytwarzania (61,62).
Różne metody używane w celu wyeliminowania wirusów i bakterii ze szczepionek sa po prostu nieefektywne w usuwaniu tych problemowych toksycznych białek.(63)
Wielu obserwatorów wyrażało zatroskanie, że obecność endotoksyn moze być źródłem poważnych niepożądanych reakcji widzianych u niektórych ludzi po otrzymaniu szczepionek. (61, 64)
Niektóre z nich, jak te przeciw dyfterytowi czy tężcowi, są specyficznie tworzone po to, aby spowodować mechanizm ochronny w ciele przeciwko bakteryjnym toksynom. Jednakże szczepionki przygotowane z bakterii mogą zawierać znaczne i potencjalnie niebezpieczne twałe ilości toksyn i to pomimo kroków używanych podczas produkcji mających na celu zmniejszenie ich toksycznej zdolności, jak opisane w komentarzu:
„Szczepionki składające się z gram-ujemnych bakterii zawierają endotoksyny w znacznących ilościach. Może to skutkować w niepożądanych efektach poszczepiennych u wrażliwych zwierząt” (65)

Było również raportowane, że zanieczyszczenia toksynami bakterii rezydujących w cielęcym serum, mogą wywołać peknięcia w DNA ludzkich komórek (66).

Bakteryjne zanieczyszczenie – nanobakterie

Nanobakterie to ostanio odkryte patogeny zarażające ludzi. uważane są za najmniejsze istniejące formy bakterii znanych nauce. Nie poddają się one zwyczajnym procesom filtracyjnym i mogą łatwo zaatakować inne komórki i spowodować ich śmierć. Są one również skalsyfikowane jako „pleomoficzne”, tzn. maja zdolność zmiany fizycznej postaci. Ludzka różnorodność tych patogenów została odkryta jako przyczyna lub współszeregu chorobowych warunków, z których kilka to arterioskleroza, choroba wieńcowa serca, choroby i kamienie nerek, skleroza, zapalenie stawów, alzheimer, niektóre odmiany raka, i inne (67).

Ponieważ ten gatunek bakterii jest charakterystyczny dla ssaków i musi być wytworzony w laboratoriach na ssaczym serum krwi, nie dziwi różnorodność tych nanobakterii wyizolowanych jako zanieczyszczacz cielęcego serum, ssaczych bioproduktów i szczepionek.
Jedno ze studiów donosi, ze 100% serum bydła w jednym amerykańskim stadzie wykazywało antygeny nanobakterii i cytuje inny raport z Europy, że „więcej niż 80% próbek komercyjnego wołowego serum zawiera nanobakterie. (68).

Oczywiście, każda szczepionka, która musi zawierać ssacze produkty podczas produkcji (są nimi krowie, małpie czy ludzkie komórki, serum lub krew), będzie podatna na zanieczyszczenie nanobakteriami. było to rzeczywiście zweryfikowane, kiedy grupa badaczy stwierdziła, że 2 na 3 próbki nieaktywnej szczepionki na polio i 3 na 6 szczepionek weterynaryjnych było zanieczyszczone nanobakteriami.Wskazali oni, że nanobakterie mogą pochodzić od cielęcego serum i zanieczyszczonych kultur linii komórkowych. (69)

Jakakolwiek myśląca osoba z podstawową wiedzą o produkcji szczepionek może wydedukować, ze nanobakterie bez wątpienia infekowały ludzi w szeroko rozpowszechniony sposób przez procedury szczepienne. Ktoś może się dziwić, czy to nie przyczyniło się do obecnej panujące arteriosklerozy czy ogólnie chorób serca.

Bakteryjne zanieczyszczenie – mykoplazma i pokrewne formy.

Jeśli jest jakiś jeden typ bakteryjnych zanieczyszczeń w szczepionkach wymagający szczególnej uwagi, to sa to mykoplazmy. Te małe organizmy nie mają struktury charakterystycznej dla większości bakterii, tj. zazwyczaj zawierają cienką zewnętrzną membranę w porównaniu do bardziej złożonych kompleksów ścian zwyczajnych form bakterii. Opisywane są jako zdolne do prześlizgnięcia się przez procedury filtracyjne i mogą przenieść się na inne media przez powietrze czy inne rutynowe działania w laboratoriach (70).

Jedno ze źródeł stwierdza, że „mniej niż 10% laboratoriów obecnie testuje na infekcję czy zanieczyszczenie regularnie; „że mykoplazmy wpływają praktycznie na każdy aspekt biologii komórkowej i że laboratoria „które nie testują na mykoplazmy prawdopodobnie przechowują zanieczyszczone linie komórkowe i mogą mieć nawet zanieczyszczone całe swoje zapasy, jako że mykoplazmy rozprzestzreniają się łatwo wzdłuż linii komórkowych przez ang. regents and media, the operator and the work surface” (ostatnie to powierzchnię czynną) (71).
Są oporne na pewne typy antybiotyków używanych do zabicia bakterii (70, 72) i są podmiotami zmieniającymi forme pod wpływem zmieniających się biochemicznych czy fizjologicznych warunków (73).

Czasopisma i literatura przemysłu wypełniona jest odnośnikami do problemu zanieczyszczeń mykoplazmą w kulturach komórkowych i szczepionkach. Różne studia cytują zniszczone linie komórkowe wahające się w granicach od 55 do 87% (71, 72, 74, 75, 76) i jak wiemy, jeśli ten patogen jest już w kulturze komórkowej używanej do produkcji szczepionek, jest zdolny do pojawienia się w finalnym produkcie (77, 78, 79, 80).

Jeden z autorów twierdzi: „Zanieczyszczenia mykoplazmą mogą być uważane za ważnie nie tylko z z powodu ich roli jako patogenów, ale z powodu tego, że mogą wskazywać na niewystarczającą troskę podczas produkcji szczepionek czy kontroli jakości” (81). Gatunki mykoplazm zanieczyszczających kultury komórek włączając ludzką, fermentującą 9podejrzewaną o chorobę wojny w Zatoce), arginini, hyorhinis, orale, pirum, pneumoniae, Acholeplasma laidlawii (75, 76, 82). Każda szanowana firma sprzedająca tkanki czy materiał kultur komórkowych również musi testowac i sprzedawać zestawy do odkrywania mykoplazm (72, 75, 76, 83, 84).

Mykoplazmy i stowarzyszone różne formy od dość dawna były kojarzone z wieloma procesami chorobowymi, włączając raka, chroniczne choroby jak syndrom chronicznego zmęczenia, ból mięśni, artretyzm, choroba wojny w Zatoce i wielu innych. (73, 85, 86)
Nie byłoby możliwe zacytować całą odnośną literaturę w tym krótkim raporcie na temat tej rozległej dziedziny mikrobiologii, która jest często ignorowana przez wielką część społecznośći medycznej, czasami z tragicznymi konsekwencjami. Mykoplazmy bez wątpienia mają zdolność zmieniania błon komórkowych i ich antygenów, rozrywania DNA i zmieniania metabolizmu komórkowego zarówno in vitro jak i in vivo (70, 71, 72, 73, 86).

Zanieczyszczenia krzyżowe linii komórkowych.

Jak pamietamy, wszelki wirusowe szczepionki mogą być produkowane tylko przy użyciu komórek, zatem czystość linii komórkowych jest wazną sprawą. Najbardziej znany przykład wielu linii komórkowych zanieczyszczonych z zewnętrznych źródeł pojawił się wówczas, gdy znane i estremalnie wymagające komórki rakowe HeLa zaczęły pojawiać się w laboratoriach całego świata w latach 60-tych.
Fenomen ten został dobrze udokumentowany (87, 88, 89, 90) i jest on przedmiotem całej książki (91).
Jedno studium z 1976 cytowało litanię zanieczyszczeń we wszystkich pierwotnych i ciągłych liniach komórkowych, które poddano badaniu – znaleziono wiele wirusów jak i komórek HeLa (92).
Gdy lata leciały, pojawiały się kolejne raporty: jeden z 1984 np. mówi o miedzy – i wewnątrzgatunkowych krzyżowych zanieczyszczeń komórek, ze 35% wszystkich linii komórkowych jezt zniszczonych i że większość tych linii było pierwotnie komórkami ludzkiego pochodzenia (93).

Przeskoczmy do 1999. Studium w Niemczech odkrywa, że problem trwa, jeśli się nie pogarsza. W przeglądzie ludzkich linii komórkowych, najpowszechniejsze zanieczyszczenia krzyżowe pochodziły z „klasycznych rakowych linii komórkowych”, że te skażone linie nieświadomie były używane w setkach projektów, które generowały potencjalnie fałszywe raporty. uważa się to za „problem poważny i trwały wymagający radykalnych jednostek miary” (94). Sytuacja jest taka, że wielu naukowców było pobudzonych do napisania listu do poważanego czasopisma ”Nature” w I / 2000 r., wzywającego do natychmiastowej akcji ustanowienia procedur, które zweryfikowałyby czystość komórek używanych do badań i produkcji biologicznych produktów, zapewniających wolność od mykoplazm i zawierających informację o ryzyku dla życia (95) (Czyżbym słyszał poprawnie – komórki mogą być uważane za ryzyko dla życia? pyta ret. autor opracowania – przyp. tłum.)
Czy coś się zmieniło od wtedy aby przeciwdziałać sytuacji?
Istnieje następny raport ze stycznia 2002, ze dwie główne linie komórkowe używane do projektów badawczych właśnie okazały się być komórkami HeLa (96).

Proszę teraz przypomnieć sobie informacje z wcześniejszych partii raportu, ze proponowało się produkcję szczepionek i innych bioproduktów używając wyrąźnie rakowych linii komórkowych, włączając w to HeLa (25). Czy wydaje się to racjonalne, szczególnie ze obecne linie są niebezpiecznie naznaczone przez HeLa i możliwie inne rakowe komórki? Proszę przypomnieć sobie 100 milionów dozwolonych jednostek komórkowo źródłowego DNA dozwolonego na dawkę szczepionki ( i te dawki nie włączają wirusowych zanieczyszczeń). Czy ktoś ma tu ochotę na małą podskórną zupkę komponentów komórek rakowych? Z możliwymi fragmentami małpich komórek jako przyprawę i wirusami do smaku?

Dodatkowe punkty pod rozwagę.

Istnieje szereg apeli do publiki i społeczności medycznej, aby chciały być świadome w sprawie bezpiecznego udzielania szczepionek. Ludzkie i zwierzęce ciało normalnie posiada bariery pomagające chronić przed infiltracją obcych czynników, miedzy innymi skórę, wysciółke śluzową aparatu oddechowego i trawiennego, barierę krew-mózg. Nakłucie skóry przebija tę barierę.

Grupa badaczy twierdzi: „wirusowe zanieczyszczenia bioproduktów takich jak szczepionki, produkty krwi czy biologiczny materiał używany w chirurgii dla transplantacji jest bardziej ryzykowny, ponieważ zastosowanie zanieczyszczającego wirusa zazwyczaj okazuje się w przeniknięciu sysemów naturalnej bariery wirusów ciała (tekst ang. niejasny – przyp. tłum.). Zanieczyszczenie bioproduktów powinno być uznawane jako ryzyko, obojętnie jakiej metody użyto dla jego wykrycia.(97) Nawet większym zmartwieniem jest podawanie szczepionek nosowo czy przypadkowe przejścia tą drogą. (98)

Tekst Fields Virology z 2001 r. powiada, że „trakt węchowy został od dawna rozpoznany jako aternatywna droga dla centralnego systemu nerwowego niechroniona przez barierę krew-mózg. podczas gdy ten autor szczególnie ma na myśli rodzinę flavivirus (tj. wewnątrznosowe szczepienie ludzi flavivirusami może skutkować śmiertelnym zapaleniem mózgu (99)), ten wzór potencjalnego niebezpieczeństwa może wymagać większej uwagi niż obecnie mu się poświęca, szczególnie jeśli bierze się pod uwagę stosowanie tej drogi dla masowych szczepień ludności czy wojska i z uwagi na fakt, że w szczepionkach mogą być obecne zanieczyszczające wirusy czy toksyny, które mogą mieć szczególną skłonność do komórek i takanek nerwowych.

Program masowych szczepień często używa wstrzykiwaczy ciśnieniowych, które oszczędzają niewygód związanych z igłami i strzykawkami. jednakże studium opublikowane w lipcu 2001 pokazało, że 4 przetestowane wsztrzykiwacze miały zdolność do przenoszenia śladowych ilości płynów czy krwi (i tym sposobem wirusów takich jak hep B i C, HIV, etc) z jednego odbiorcy do następnego (100). Inne liczne artykuły potwierdzają niebezpieczeństwo i podważają bezpieczeństwo takich urządzeń. , właczając w to studium raprtujące wybuch hep B związanej z użyciem wstzrykiwacza (101, 102).

Niektóre najnowszetypy szczepionek zwane „podjednostką” (ang. subunit) lub „nagim DNA”.
Bez wchodzenia w szczegóły ich produkcji, używają one technik inżynierii genetycznej. Szczepionki „podjednostkowe” ogólnie wszczepiają wirusowe czy bakteryjne sekcje DNA w DNA z drożdży, któremu pozwala się reprodukować w wielkich ilościach. Proteina przeznaczona do szczepionki jest następnie separowana od komórek drożdży. W przypadku szczepionek z nagim DNA, wirusowy gen lub DNA jest najpierw reprodukowany, potem dzielony na plazmid (który jest wolnym DNA, szeroko używanym w technologii rekombinującej), reprodukowany w bakteriach lub komórkach, a następnie separowany od nich dla zawarcia w szczepionce. Szczepionki z rekombinowanych genów mogą być również produkowane dzięki tym metodom. np. Hep b jest obecnie wyłącznie rekombinowaną szczepionką (103, 104).

Jednym z głównych zmartwień związanych z tymi metodami jest nieprzewidywalność i oddziaływanie końcowego produktuszczepionkowego z proteinami lub DNA gospodarza. Dokument z FDA stwierdza:
„genetyczna toksyczność: integracja plazmidu z szczepionki DNA do genomu szczepionego podmiotu jest ważnym teoretycznym ryzykiemdo rozważenia w przedklinicznych studiach. Problem polega na tym, że zintegrowana szczepionka moze powodować wszepioną mutagenezę przez aktywację onkogenów lub inaktywację genów powodujących supresję nowotworów. Dodatkow zintegrowany plazmid ze szczepionki DNA może skutkować w chromosomalnych niestabilnościach przez indukcję chromosomalnych pęknięć i rearanżacji” (105). Inna grupa doradza: „Badawcze znaleziska w terapii genowej i rozwoju szczepionek pokazują, że nagie / wolne konstrukcje kwasów nukleinowych są łatwo przejmowane przez komórki wszystkich gatunków włacznie z ludzkim. te konstrukcje mogą zostać wintegrowane w w genom komórki i taka integracja może prowadzić do szkodliwych biologicznych efektów, łacznie z rakiem (106). Aby powtórzyć niebezpieczeństwo związane z rakowatymi liniami komórkowymi badacz powiada „ Obecnie technologia rekombinacji DNA rozszerzyła się poza komórki bakteryjne na komórki ssaków, z których pewne mogą być rakotwórcze (107).

Wydaje się oczywiste, że potrzeba nowego i otwartego dialogu na temat szczepionek pomiędzy regulującymi agencjami, wytwórcami, społecznością badawczą i medyczną i społeczeństwem. Wielu zostało wyśmianych z powodu odmawiania szczepień dla nich czy ich dzieci. Jednakże rozważając pojawialność krótkoterminowych niepożądanych efektów i kwestionowalnej skuteczności (108), możliwego długoterminowego zniszczenia zdrowia, a teraz również stojąc przed potencjalnym szerokim zniszczeniem swobód obywatelskich, czy dziwne jest, że wielu pyta, jakie aktualne korzyści otaczają większość protokołów szczepień?
Czy przypadki zniszczonych dzieci, niefunkcjonalnych dorosłych, gigantyczny rozrost przypadków raka, odpornościowych i chronicznych chorób może być po prostu i slepo akceptowane przez społeczeństwo jako „tolerowalne straty”?

Jako obywatel z prawem do dobrego zdrowia proszę być poinformowanym o tych sprawach. Jakość szczepionek w USA polega w przeważającej części na raportach producentów dla FDA (amerykańskiej komisji leków). Oto odpowiednie stwierdzenie z CDC „Wymaga się od wytwórców przekazywania wyników ich własnych testów na skuteczność, bezpieczeństwo i czystość każdego sortu szczepionki do FDA. Wymaga się od nich przesłania próbki z każdego sortu dla FDA do testowania. Jednakże gdy sponsor opisze alternatywną procedurę zapewniającą ciągłe zapewnienie bezpieczeństwa, czystości i skuteczności, CBER może ustalić, że rutynowe przekazywanie protokołu wypuszczenia sortu (pokazujące rezultaty zastosowanych testów) i próbki nie są konieczne”. (110)
Tak, to jest rzut oka na protokół kontroli jakości, który dogląda rynek o wartości miliardów dolarów, a właśnie dopuszczający te wszystkie zanieczyszczenia do szczepionek.

Może być pomocne aby mieć jakieś pojęcie o zakresie operacji, aby zrozumieć, z czym tu mamy do czynienia. Radzi nam się, że „Operacje na wielką skalę na kulturach komórkowych dla produktów biotechnologicznych używają milionów litrów złożonych mediów i gazów, jak również ogromne ilości organicznego i nie- surowca. Ten surowiec trzeba zawsze taktować jako zawierający zanieczyszczenia przez dochodzące czynniki (111).

A ponieważ istnieje wielka liczba ludzkich i zwierzęcych wirusów (czy ich segmentów), ktore mogą trafić do ostatecznego produktu szczepionkowego, wymagałoby to porównywalnej wielkości banku molekularnych prób, jak również częstego i szerokiego testowania, aby wykryć obecność tych zanieczyszczających czynników.
To dołożyłoby kosztów i czasu wytwórcom. Co wymaga decyzji to to, czy wysiłek i koszt związany z czyszczeniem tych przypuszczalnie nikczemnych medycznych produktów warty jest płynących stąd korzyści dla publicznego zdrowia? A ponieważ pewne zwierzęce produkty są konieczne dla produkcji szczepionek, może być również konieczne wyczyszczenie domu na szerego poziomów, włączając w to sektor rolniczy. Na przykład nie jest tajemnicą, że komercyjne stada kurczaków hodowane dla mięsa i jajek często noszą zaraźliwy AVL, wymieniany wcześniej w raporcie (112,113,114).

Aby zapisać, szczepionka przeciw ospie zaordynowana przez rząd USA od firmy Aventis produkowana jest na dwóch typach ciągłych linii komórkowych: ludzkich embrionalnych MRC-5 i komórkach zielonej małpy Vero (115). Możemy być świadomi tego, co powiedział jeden z badaczy, ze „komórki normalnego embrionu i naskórka przypuszczalnie reprezentują taki stan rozwoju, który jest genetycznie niestabilny, powodujący je do znaczących przypuszczalnych złośliwych transformacji”. (116).
Czy pozostałości tych typów komórkowych są czymś, czego byśmy sobie życzyli mieć wstrzyknięte w nasze ciała?

Decyzja jaką podejmujecie przez akceptację czy odrzucenie szczepienia może być bardzo osobista, ale zanim cokolwiek zdecydujecie, spróbujcie być poinformowani nt. prawdziwych korzyści i ryzyka. Nikt nie powinien byc zmuszany do poddania się jakiejkolwiek procedurze medycznej, a szczególnie takiej o kwestionowalnej wartości.
http://szczepienia.blog.pl/co-przyc...

Lubię to 1