Przewodnik po partiach - czyli na kogo zagłosować

W czwartek 22 maja w Wielkiej Brytanii odbędą się wybory do rad lokalnych i Parlamentu Europejskiego. Jeżeli nadal nie jesteście pewni, na kogo oddać swój głos, poniżej prezentujemy zestawienie programów, wraz z wyszczególnionymi najważniejszymi postulatami, czterech największych partii.

1. Conservative Party - Partia Konserwatywna

Partia Konserwatywna opowiada się za renegocjacją warunków członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej. Nowe zasady współpracy mają zostać poddane pod referendum w 2017 roku. Konserwatyści gotowi są pozostać w Unii, jeśli uznają nowe warunki za korzystne. Jednym z postulatów jest możliwość ograniczenia napływu imigrantów z innych krajów UE.

Partia Konserwatywna to jedna z najstarszych formacji politycznych w Wielkiej Brytanii. Wygrała ostatnie wybory do Europarlamentu w 2009 roku, a rok później wybory do Izby Gmin. Wspólnie z Partią Liberalnych Demokratów tworzy dziś brytyjski rząd. Premierem i liderem Konserwatystów jest David Cameron.

Postulaty:

Partia Konserwatywna uznaje się za partię centro-prawicową. Najwięcej uwagi poświęca możliwości renegocjacji warunków członkostwa w Unii Europejskiej, a jednocześnie promuje korzyści, jakie niesie udział we wspólnym rynku. Konserwatyści opowiadają się za:

• Europą suwerennych państw, ściśle współpracujących w ramach wolnego rynku;
• utworzeniem strefy wolnego handlu przez Unię Europejską i Stany Zjednoczone;
• poddaniem wszelkich zmian traktatów europejskich pod referendum;
• zmniejszeniem unijnego budżetu, w tym środków na fundusze europejskie;
• ograniczeniem imigracji do UK z innych krajów Unii Europejskiej;
• niewstępowaniem UK do strefy euro;
• pozostaniem UK poza procesem pogłębiającej się integracji gospodarczej i politycznej w Unii Europejskiej, przy czym taka integracja innych państw byłaby do zaakceptowania;
• nie zacieśnieniem współpracy w ramach wspólnej polityki zagranicznej i obronnej Unii Europejskiej, kompetencje te powinny zostać zarezerwowane dla poszczególnych państw;
• rozszerzeniem Unii Europejskiej o nowe państwa, w tym kraje Partnerstwa Wschodniego (Ukraina, Mołdowa, Gruzja).

Program dalszych działań Partii Konserwatywnej wobec UE ma opierać się na przeglądzie relacji UK-UE, który zakończy się w 2014 roku. Część konserwatystów uważa, że Wielka Brytania powinna natychmiast opuścić Unię Europejską, część uważa członkostwo za bardzo korzystne. Wobec podziałów we własnej partii premier uznał, że UK powinna mieć prawo decydowania, w których obszarach chce współpracować, a w których nie.

Na dzień 11 marca Partia Konserwatywna nie opublikowała manifestu wyborczego w kampanii do Parlamentu Europejskiego.

Lista kandydatów według okręgów:

(1) Eastern: Vicky Ford, Geoffrey Van Orden, David Campbell Bannerman, John Flack, Tom Hunt, Margaret Simons, Jonathan Collet; (2) East Midlands: Emma Mcclarkin, Andrew Lewer, Rupert Matthews, Stephen Castens, Brendan Clarke-Smith, (3) Londyn: Syed Kamall, Charles Tannock, Marina Yannakoudakis, Caroline Attfield, Lynne Hack, Sheila Lawlor, Glyn Chambers Annesley George Abercorn; (4) North East: Martin Callanan, Ben Houchen, Andrew Lee; (5) North West: Jacqueline Foster, Sajjad Karim, Kevin Beaty, Deborah Dunleavy, Joe Barker, Daniel Hamilton, Chris Whiteside, James Walsh; (6) South East: Daniel Hannan, Joseph Deva Dl, Richard Ashworth, Marta Andreasen, Richard Robinson, Graham Knight, Julie Marson, George Jeffrey, Rory Love, Adrian Pepper; (7)West Midlands: Philip Bradbourn, Anthea Mcintyre, Daniel Dalton, Michael Burnett, Sharon Buckle, Dan Sames; (8) South West: Ashley Fox, Julie Girling, James Cracknell, Georgina Butler, Sophie Swire, Melissa Maynard; (9) Walia: Dr Kay Swinburne, Aled Davies, Dr Dan Boucher, Richard Hopkin, (10)Yorkshire and the Humber: Timothy Kirkhope Mep, Alex Story, John Procter, Carolyn Abbott, Michael Naughton; (11)Szkocja: Ian Duncan, Belinda Don, Nosheena Mobarik, Jamie Gardiner, Iain Mcgill, Stuart Mcintyre; (12) Irlandia Północna: partia nie wystawia kandydata

W poprzednich eurowyborach, w 2009 roku, Partia Konserwatywna uzyskała 25 mandatów i zajęła pierwsze miejsce.

Dotychczasowa praca w Parlamencie Europejskim:

Konserwatyście mają w Parlamencie 26 europosłów (jedna posłanka przeniosła się z UKIP w lutym 2013 roku). Zasiadają w stworzonej przez siebie grupie Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. Grupa ta opowiada się za wolną przedsiębiorczością, wolną i sprawiedliwą konkurencją, minimalnymi regulacjami ze strony Unii, przeciwko pogłębianiu integracji europejskiej, za zasadą działania jak najbliżej obywateli, utrzymaniem silnych relacji ze Stanami Zjednoczonymi i NATO, kontrolą imigracji, równym traktowaniem wszystkich państw członkowskich.

Partia Konserwatywna a Polska:

W Parlamencie Europejskim Konserwatyści zasiadają wspólnie z Polakami z Prawa i Sprawiedliwości oraz Polski Razem (kiedyś Polska Jest Najważniejsza).

Wraz z otworzeniem brytyjskich granic dla Rumunów i Bułgarów na pierwszy plan wysunął się w partii postulat ograniczenia imigracji. Siłą rzeczy fala populistycznych wypowiedzi, w tym także autorstwa premiera Camerona, nie ominęła Polaków i niewielu przyjęło do wiadomości, że była to raczej wewnętrzna rozgrywka z UKIP, a nie rzeczywista niechęć do Polaków.

Wspólne interesy Partii Konserwatywną i Polski w Unii Europejskiej to polityka energetyczna, szczególnie opozycja wobec regulowania na poziomie unijnym wydobywania gazu łupkowego, a także sprzeciw wobec narzucania przywództwa w UE przez państwa strefy euro. Ostatnio do wspólnych problemów dołączyła także kwestia ukraińska.

Do kwietnia zeszłego roku przy Partii Konserwatywnej istniała grupa Conservative Friends of Poland.

Czytaj także

• Cameron obiecuje Szkocji poszerzenie uprawnień
• Cameron: w razie secesji Szkocji pozostanę premierem
• Będziemy walczyć z zasiłkami dla dzieci polskich imigrantów
• Cameron żąda zmian w prawie imigracyjnym

2. UKIP - Partia Niepodległościowa Zjednoczonego Królestwa

United Kingdom Independence Party (UKIP), czyli Partia Niepodległościowa Zjednoczonego Królestwa, popiera ścisłą kontrolę imigracji i wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Partia ta uważa, że tylko poza Unią można rozwiązać niezliczone problemy Brytyjczyków. W poprzednich wyborach do Parlamentu Europejskiego uzyskała drugi wynik. UKIP istnieje od 1993 roku, poza Parlamentem Europejskim reprezentowana jest w brytyjskiej Izbie Lordów i Zgromadzeniu Północnoirlandzkim. Jej liderem jest Nigel Farage.

Postulaty:

UKIP jest partią prawicową i eurosceptyczną, najwięcej uwagi poświęca imigracji, ponieważ uważa, że osoby osiedlające się w UK zagrażają miejscom pracy, nadwyrężają możliwości brytyjskiej służby zdrowia i szkół publicznych, a ponadto polityka Unii Europejskiej pozwala na niekontrolowany wjazd do Wielkiej Brytanii przestępców i kryminalistów. Partia Niepodległościowa twierdzi, że tylko wyjście z Unii Europejskiej pozwoli odzyskać pełną kontrolę nad tymi zjawiskami i opowiada się za:

• Europą suwerennych państw;
• natychmiastowym ogłoszeniem referendum na temat członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej, w którym UKIP opowiedziałby się za opuszczeniem UE, aby odzyskać kontrolę nad granicami;
• przywróceniem parlamentom narodowym uprawnień przekazanych do instytucji unijnych (w tym: kontroli nad imigracją, polityką zatrudnienia, zasadami prowadzenia biznesu, usługami finansowymi, rybołówstwem, rolnictwem, prawem i porządkiem publicznym);
• niedopuszczeniem do przejęcia kontroli przez Unię nad podatkami i sprawami międzynarodowymi;
• decydowaniem o najważniejszych dla kraju kwestiach na drodze referendum;
• wprowadzeniem wiz dla obcokrajowców;
• wprowadzeniem selekcji imigrantów: wjechać mogłyby osoby, które uzyskałyby odpowiednią ilość punktów;
• przywróceniem pozwoleń na pracę wydawanych imigrantom na określony czas;
• obowiązkowym wykupieniem prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego przez nowych imigrantów i turystów odwiedzających UK;
• przyznawaniem prawa stałego pobytu tylko tym imigrantom, którzy wykazali, że przez pięć (lub siedem) lat utrzymywali siebie i swoją rodzinę samodzielnie, czyli nie pobierali zasiłków, korzystali z prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego (poza NHS), a swojej dzieci kształcili wyłącznie w szkołach prywatnych;
• zniesieniem Europejskiego Nakazu Aresztowania.

Program polityczny UKIP nie jest do końca spójny, a postulaty są często formułowane ad hoc i mają charakter populistyczny.

Lista kandydatów według okręgów:

(1) Eastern: Patrick O’Flynn, Stuart Agnew, Tim Aker, Michael Heaver, Mick McGough, Andy Monk, Mark Hughes; (2) East Midlands: Roger Helmer, Margot Parker, Jonathan Bullock, Nigel Wickens, Barry Mahoney; (3) Londyn: Gerard Batten, Paul Oakley, Elizabeth Jones, Lawrence Webb, Alastair McFarlane, Andrew McNeilis, Anthony Brown, Peter Whittle; (4) North East: Jonathan Arnott, Richard Elvin, John Tennant; (5) North West: Paul Nuttall, Louise Bours, Steven Woolfe, Shneur Odze, Michael McManus, Lee Slaughter, Simon Noble, Peter Harper; (6) South East: Nigel Farage, Janice Atkinson, Diane James, Ray Finch, Donna Edmunds, Patricia Culligan, Nigel Jones, Alan Stevens, Simon Strutt, Barry Cooper; (7) South West: William Dartmouth, Julia Reid, Gawain Towler, Tony McIntyre, Robert Smith, Keith Crawford; (8) West Midlands: Jill Seymour, James Carver, Bill Etheridge, Phil Henrick, Michael Wrench, Michael Green, Lyndon Jones, (9) Yorkshire & Nnorth Lincs: Jane Collins, Amjad Bashir, Mike Hookem, Gary Shores, Jason Smith, Anne Murgatroyd, (10) Szkocja: David Coburn; (11) Walia: Nathan Gill, James Cole, Caroline Jones, David Rowlands; (12) Irlandia Północna: Henry Reilly

W poprzednich eurowyborach, w 2009 roku, UKIP uplasował się na drugim miejscu zdobywając 13 mandatów do Parlamentu Europejskiego.

Dotychczasowa praca w Parlamencie Europejskim:

UKIP zasiada w Europarlamencie wspólnie z grupą eurosceptyków Europe of Freedom and Democracy (ośmiu posłów). Jeden z posłów zmienił przynależność partyjną, a dwóch zasiada jako niezrzeszeni.

W Europarlamencie UKIP walczy przede wszystkim przeciw dalszej integracji politycznej i gospodarczej Europy. Partia opowiedziała się przeciwko unijnym regulacjom wydobycia gazu łupkowego.

UKIP a Polska:

Nigel Farage napisał, że również Polska powinna wystąpić z Unii Europejskiej, aby odzyskać swój potencjał ekonomiczny i demokratyczne prawa. W europarlamencie większość posłów UKIP zasiada wspólnie z posłami polskiej partii Solidarna Polska.

Przy UKIP funkcjonuje nieformalna grupa “UKIP Friends of Poland” – Przyjaciele Polski z UKIP. Założyciele grupy określają się, jako konserwatywni libertarianie - są to zarówno Polacy, jak i Brytyjczycy, których “z Polską łączą szczególne więzi sympatii”. Według Tomasza Zajączkowskiego, jednego z inicjatorów, grupa chce “być głosem polskiej mniejszości o poglądach konserwatywno-libertariańskich, dla której wartości głoszone przez UKIP są bliskie, a jednocześnie pokazać, że program libertariański jest korzystny dla większości Polaków mieszkających, pracujących i chcących budować swoje życie w Wielkiej Brytanii”.

Czytaj także:

<

ul>

Z wizytą na zlocie UKIP

Przed wyborami do PE uwaga skoncentrowana na UKIP

UKIP - partia, która chce oderwać Wielką Brytanię od Unii Europejskiej

<a href=”http://www.emito.net/wiadomosci/polityka/polityk_ukip_jesli_czarnym_nie_podobaja_sie_biali_niech_stad_wyjada__1641707.html” title=”Polityk UKIP: “Jeśli czarnym nie podobają się biali, niech stąd wyjadą”>Polityk UKIP: “Jeśli czarnym nie podobają się biali, niech stąd wyjadą”

UKIP dostaje pocztą cegły, domowe rupiecie a także własne ulotki pocięte na setki kawałków;

Liderowi UKIP nie zaszkodził ani nepotyzm, ani rasistowskie plakaty

3. Labour Party - Partia Pracy

Partia Pracy (Labour Party) opowiada się za aktywnym udziałem w pracach Parlamentu Europejskiego. Labourzyści tradycyjnie bronią koncepcji Europy socjalnej: m.in. praw pracowników i niezmniejszania wydatków na zasiłki. Lider Labourzystów Ed Miliband zapowiedział, że referendum w sprawie członkostwa UK w UE ogłosiłby tylko w sytuacji, gdyby Bruksela miała przejmować kolejne uprawnienia od rządu w Londynie.

Partia Pracy funkcjonuje w UK od ponad stu lat. Ostatnimi premierami wywodzącymi się z tej formacji byli Tony Blair i Gordon Brown, którzy rządzili w latach 1997-2010. W tej chwili Labour Party jest na pierwszym miejscu w sondażach przed wyborami do Parlamentu Europejskiego, wyprzedzając o 1 proc. UKIP, prowadzi też w sondażach przed przyszłorocznymi wyborami do Izby Gmin.

Postulaty:

Partię Pracy uznaje się za partię centro-lewicową i w zasadzie proeuropejską. Jeszcze kilka lat temu opowiadała się nawet za przyjęciem przez Wielką Brytanię wspólnej waluty. Dziś Labour Party jest dużo ostrożniejsza ze względu na ogólny wzrost poziomu eurosceptycyzmu w UK. Partia Pracy najwięcej uwagi poświęca kwestiom społecznym.

Labourzyści opowiadają się za:

• współpracą z europejskimi partnerami, aby razem stawiać czoła wyzwaniom i problemom gospodarczym;
• obroną Europy socjalnej, sprawiedliwości, równości i równouprawnienia, dobrobytu i sprawiedliwości społecznej;
• ochroną praw osób niepełnosprawnych, pracowników i konsumentów;
• redukcją emisji dwutlenku węgla i walką ze zmianami klimatu;
• referendum w sprawie członkostwa w Unii tylko jeśli nastąpiłaby zmiana traktatów i Wielka Brytania musiałby przekazać kontrolę na kolejnymi uprawnieniami do Brukseli (np. podatki, wspólna polityka zagraniczna);
• państwowym NHS-em, nawet gdyby po podpisaniu umowy o wolnym handlu pomiędzy UE i USA pojawiła się możliwość lub konieczność prywatyzacji.

Więcej informacji o programie Labour Party w Europie można znaleźć na stronie Europejskiej Partii Pracy.

Lista kandydatów według okręgów:

East Midlands: Glennis Wilmott, Nicki Brooks, Khalid Hadadi, Rory Palmer, Linda Woodings; Eastern: Richard Howitt, Naseem Ayub, Bhavna Joshi, Alex Mayer, Paul Bishop, Sandy Martin, Chris Ostrowski; Londyn: Mary Honeyball, Claude Moraes, Sanchia Alasia, Lucy Anderson, Ivana Bartoletti, Andrea Biondi, Seb Dance, Kamaljeet Jandu; North: Judith Kirton-Darlin, Jayne Shotton, Paul Brannen; North West: Steve Carter, Theresa Griffin, Afzal Khan, Wajid Khan, Pascale Lamb, Angeliki Stogia, Julie Ward; South East: Anneliese Dodds, Maggie Hughes, Karen Landles, Farah Nazeer, Emily Westley, Michael Hassell, John Howarth, James Swindlehurst, James Watkins; South West: Clare Moody, Ann Reeder, Jude Robinson, Junab Ali, Glyn Ford, Hadleigh Roberts; West Midlands: Claire Edwards, Neena Gill, Olwen Hamer, Lynda Waltho, Ansar Ali-Khan, Anthony Ethapemi, Sion Simon; Yorkshire & the Humber: Linda McAvan, Richard Corbett, Daren Hughes, Asghar Khan, Helen Mirfin-Boukouris, Eleanor Tunnicliffe; Szkocja: David Martin, Catherine Stihler, Asim Khan, Derek Munn, Katrina Murray, Kirsty O’Brien; Walia: Derek Vaughan, Jayne Bryant, Christina Rees, Alex Thomas

W 2009 roku Partia Pracy uzyskała 13 mandatów i zajęła trzecie miejsce.

Dotychczasowa praca w Parlamencie Europejskim: europosłowie brytyjskiej Partii Pracy tworzą Europejską Partię Pracy, która należy do europejskiej formacji pod nazwą Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów (m.in. z polską partią SLD-UP).

Labour a Polska:

Za rządów Labour Party zdecydowano, że granice UK będą otwarte dla pracowników z Europy Środkowej i Wschodniej, choć wielu Labourzystów dziś uznaje to błąd, bo nie spodziewali się, że przyjedzie nas aż tak wielu.

Przy Labour Party powstała w 2009 roku grupa Labour Friends of Poland, nie była jednak nigdy szczególnie aktywna.

Czytaj także:

• “Lekcja historii pokazuje, iż poprzedni rząd Labourzystów był w błędzie”
• Dekada barbarzyństwa

4. Liberal Democrats - Liberalni Demokraci

Partia Liberalnych Demokratów jest zwolennikiem integracji europejskiej. Popiera ideę referendum i chce w nim głosować za pozostaniem w UE, ponieważ wierzy, że członkostwo w Unii Europejskiej przynosi Wielkiej brytanii wiele korzyści, przede wszystkich gospodarczych. Liberalni Demokraci jako jedyni wyraźnie powiedzieli, że otwarcie granic dla imigrantów z Europy Środkowej i Wschodniej było korzystne dla brytyjskiej gospodarki.

LibDems mają swoje korzenie w jednej z najstarszych formacji politycznych w UK, jednak przez cały XX wiek byli trzecią siłą brytyjskiej polityki i w praktyce pozostawali na marginesie. Dopiero wybory w 2010 roku, i koalicja z konserwatystami, dały im szansę na współrządzenie Wielką Brytanią. Lider Liberalnych Demokratów Nick Clegg jest obecnie wicepremierem, a jego partia kieruje kilkoma rządowymi resortami m.in. ministerstwem biznesu i innowacji oraz ministerstwem ds. energetyki i zmian klimatycznych.

Postulaty:

Partię Liberalnych Demokratów zalicza się do partii liberalnych i proeuropejskich. Opowiada się za aktywną i trwałą współpracą z partnerami europejskimi oraz silną Wielką Brytanią w silnej Europie. Według LibDems dzięki Unii w UK powstało 3 mln miejsc pracy, a członkostwo we wspólnocie pomaga m.in. w zwalczaniu przestępczości, czy wspólnej walce ze zmianami klimatycznymi. Dodatkowo napływ imigrantów wspomaga brytyjską gospodarkę.

LibDemsi uważają, że wyjście z Unii oznaczałoby powrót do problemów gospodarczych, utratę miejsc pracy, utrudniłoby studentom udział w programach wymiany zagranicznej i spowodowałoby izolację Wielkiej Brytanii.

LibDems opowiadają się za:

• zorganizowaniem referendum w sprawie brytyjskiego członkostwa w UE;
• głosowaniem za pozostaniem we wspólnocie, gdyż członkostwo w UE gwarantuje UK silną pozycję w Europie i na świecie;
• współpracą w ramach UE z innym państwami członkowskimi m.in. przy zwalczaniu przestępczości i ochronie środowiska;
• podpisaniem umowy o wolnym handlu między UE i USA, co da UK dodatkowe 10 mld euro dochodów, a także podpisaniem takiej umowy z Japonią, co przyniesie 5 mld dochodów;
• zmniejszeniem wydatków UE i przekierowaniem ich na tworzenie miejsc pracy, infrastrukturę transgraniczną, gospodarkę cyfrową, fundusze dla małych firm i nowoczesne technologie;
• likwidacją podwójnej siedziby Parlamentu Europejskiego;
• wyłączeniem małych firm spod niekoniecznych regulacji europejskich tam gdzie będzie to możliwie;
• liberalizacją europejskiego sektora usług i usług online.

Lista kandydatów według okręgów:

East of England: Andrew Duff, Josephine Hayes, Belinda Brooks-Gordon, Stephen Robinson, Michael Green, Linda Jack, Hugh Annand; South West: Graham Watson, Kay Barnard, Brian Mathew, Andrew Wigley, Jay Risbridger, Lyana Armstrong-Emery; Londyn: Sarah Ludford, Jonathan Fryer, Richard Davis, Anuja Prashar, Rosina Robson, Turhan Ozen, Simon James, Matt McLaren; South East: Catherine Bearder, Anthony Hook, Dinti Batstone, Giles Goodall, Ian Bearder, Allis Moss, Steve Sollitt, Bruce Tennent, John Vincent, Alan Bullion; North West: Chris Davies, Helen Foster-Grime, Jo Crotty, Qassim Afzal, Jane Brophy, Sue McGuire, Gordon Lishman, Neil Christian; North East: Angelika Schneider, Owen Temple, Christian Vassie; East Midlands: Bill Newton Dunn, Issan Ghazni, Phil Knowles, George Smid, Deborah Newton-Cook; Walia: Alec Dauncey, Rob Speht, Anna White, Bruce Roberts; West Midlands: Phil Bennion, Jonathan Webber, Christine Tinker, Ayoub Khan, Tim Bearder, Joanna Corbin, Neville Farmer; Yorkshire and the Humber: Edward McMillan-Scott, James Monaghan, Joe Otten, Chris Foote-Wood, Jacqueline Bell, Aqila Choudhry; Szkocja: George Lyon, Christine Jardine, Lisa Strachan, Richard Brodie, Jade Holden

W poprzednich eurowyborach Partia Liberalnych Demokratów zdobyła 11 mandatów (4 miejsce).

Dotychczasowa praca w Parlamencie Europejskim

LibDems należą do frakcji liberałów (Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy – ALDE), która opowiada się za pogłębianiem integracji europejskiej, rozszerzeniem strefy euro, ochroną wolności obywatelskich, zieloną gospodarką, reformą budżetu UE, zwalczaniem homofobii i skuteczniejszym wdrażaniem unijnego prawodawstwa w państwach członkowskich. W grupie ALDE nie ma w tej chwili polskiej partii.

Liberalni Demokraci a Polska

Liberalni Demokraci są partią proimigracyjną i jako jedyni wyraźnie powiedzieli, że otwarcie granic dla imigrantów z Europy Środkowej i Wschodniej było korzystne dla brytyjskiej gospodarki, a ograniczenie imigracji byłoby szkodliwie i nielegalne. Lider partii poparł jednak Davida Camerona, gdy ten chciał ograniczyć wypłacanie zasiłków na dzieci, jeśli mieszkają one w Polsce. Nick Clegg zaznaczył jednak, że takie zasady miałby obowiązywać nie tylko wobec Polaków, ale wobec wszystkich obywateli UE.

Czytaj także:

• Nick Clegg oświadczył, że dzieci uczęszczające do pierwszych trzech klas szkół podstawowych będą otrzymywały darmowe obiady
• Nick Clegg: Bogaci powinni płacić więcej podatków, by pomóc Wielkiej Brytanii wyjść z kryzysu gospodarczego
• Koniec z podatkami obciążającymi najbiedniejszych
• Brytyjski wicepremier chce nowej ulgi podatkowej dla pracujących
• Wartością Wielkiej Brytanii dla Stanów Zjednoczonych jest również jej pozycja w Unii Europejskiej

Tekst ukazał się na stronach kampanii Vote! Głosuj! Programy partii opracowała Kasia Sobiepanek, www.ukpoliticspopolsku.wordpress.com