Ha, wygrzebałem w piwnicy u teściów coś pięknego:" Życie codzienne w podróżach po Europie w XVI i XVII wieku" Antoniego Mączaka.
Cóż za pouczająca lektura! Otóż pewne aspekty naszego odnoszenia się do siebie na emigracji nie są naszym wymysłem - Polacy nie ufali sobie i nie lubili się wzajemnie w Europie już w późnym średniowieczu. Jeśli do tego dodać, że nasze mocarstwowe poczucie wyższości jakie dziś towarzyszy znajomości historii tamtego okresu jest często nieświadome, że już wtedy byliśmy i postrzegani przez przybyszów z Europy Zachodniej jako zacofani, a sami mieliśmy te same wobec nich kompleksy; że różnice w poziomie kultury, nauki i stopnia rozwoju cywilizacyjnego nie są wcale wynikiem wojen XX wieku, zaborów i nieszczęść narodowych, a raczej wypadową naszych narodowych cech i przywar, stopniem odsunięcia od centrum Europy, której podział na ziemie należące do rzymskiego cesarstwa i te, które do niego nie weszły ciągle się jeszcze nie zniwelował, to oczy otwierają się ze zdumienia jak niewiele w tych aspektach zmieniło się w nas samych od tylu stuleci.
Poza tym to po prostu ciekawe, jak kiedyś wyglądało życie turysty i z jakimi problemami musiał się borykać na zupełnie dziś łatwej drodze z Anglii do Włoch, na przykład. Historia między innymi przekazów pieniężnych, dokumentów podróżnych (np. paszportów), higieny osobistej czy rozrywek zupełnie zaś czarujące. ;)
Jest dostępna w trzech bibliotekach:dwie w Londynie, jedna w Oxfordzie. ;)
http://www.worldcat.org/title/zycie...
Szukam dalej. ;)
Przykro mi, nie mieści się w talerzu mojego DVD. :P Tak serio to nie mam pojęcia jak to się robi - jeśli myślisz, że zeskanowałbym czterystu stronicową książkę to masz Tomku zbyt wysokie mniemanie o poziomie mojego altruizmu. :)
Tylko zanim się wykosztujecie - to jest historyczna monografia pisana właściwym dla gatunku językiem. To znaczy absolutnie nie sądzę by którykolwiek z Was mógł mieć problemy z posługiwaniem się językiem nauki czy archaizmem, ale ostrzegam, że nie jest to literatura zupełnie popularnonaukowa.
Nie cierpię czytać biografii, unikam ich jak ognia, jednak zachęcony fragmentami zamieszczonymi w odcinkach "Angorze" sięgnąłem po:
i nie żałuję, czyta się na jednym wdechu- raptem niewiele ponad sto stron.
-------------------------------------------------------
Recenzje:
http://wyborcza.pl/1,75475,8811460,...
Jedni docenią "Długodystansowca" Jeana Echenoza jako biografię sportowca, inni uznają ją za błyskotliwą zabawę literacką. I jedni, i drudzy będą mieli rację.
"Długodystansowiec" traktuje o genialnym czeskim biegaczu Emilu Zatopku (1922-2000), czterokrotnym złotym medaliście olimpijskim (z lat 1948 i 1952): dwa razy na 10 km, raz na 5 km i raz w maratonie. O życiu Zatopka w wersji Echenoza decydują dwie inwazje na Czechy - Niemców z roku 1938 i Rosjan 30 lat później.
Jest w tej książce o wszystkim, co powinno być w biografii biegacza. O tym, dlaczego biegał, jak biegał - "Nie ukrywa brutalności wysiłku, który maluje się na jego stężonej, ściągniętej grymasem twarzy, bolesnej masce, wiecznie wykrzywionej i przykrej do oglądania. Rysy ma postarzałe, jakby rozdarte strasznym cierpieniem, od czasu do czasu wywala język, jakby mu w każdym bucie siedział skorpion". I jak osiągał sukcesy. I jest też o świecie, który wywierał na niego wpływ - o tym, jaka polityczna atmosfera panowała w Czechosłowacji, jak Zatopek stał się częścią komunistycznego systemu, jaką cenę zapłacił, gdy się zbuntował (był m.in. śmieciarzem, pracował w kopalni), i jak jednak po cichu skapitulował."
---------
http://kulturaonline.pl/dlugodystan...
"Co zachwyca w niewielkiej książce francuskiego prozaika? Rewelacyjne wprost uchwycenie istoty rzeczy- a przecież opisać bieganie, towarzyszący mu wysiłek fizyczny, radość z uprawiania sportu to spore wyzwanie. Dla czytelnika natomiast powrót do czasów, kiedy sport był sztuką, a sportsmeni romantykami, którzy zmieniali dyscypliny i w wielu z nich osiągali sukcesy. Postępująca specjalizacja podzieliła sportowców. Nie znajdziemy dzisiaj biegacza tak wszechstronnego jak Zatopek. I tak nieprzyzwoicie szczęśliwego z faktu, że biega".
--------------------------------------------------------
Kim był Zatopek?
Dla niezorientowanych:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Emil_Z...
i
.
Książka, do której dość często wracam:
Nie będę pisał, że Szczygieł jest rewelacyjny, bo to banał nad banałami i "oczywista oczywistość". ;)
http://czarne.com.pl/?a=182
"Wybór znakomitych reportaży poświęconych Czechom, uwikłanym w czasy, w jakich przyszło im żyć. Czechosłowacja i Czechy - Gottland - to kraj horroru, smutku i groteski. "Gottland" Mariusza Szczygła nie ma nic wspólnego ze stereoptypową opowieścią o kraju wesołków, zabijających czas przy piwie."
To nie jest książka, to klejnot".
"Le Figaro"
"Wielka literatura pod płaszczykiem reportażu".
"Wiener Zeitung"
"Halucynacyjne bajki pełne niepokoju".
"Liberation"
"Emocjonująca, tragiczna, zabawna podróż".
"La Repubblica"
"Szczygieł opowiada mistrzowsko".
"Neue Zürcher Zeitung"
"Zadziwiająco wie, jak dozować fakty".
"Könyvjelző"
"Pokazuje prawdziwy komunizm"
"Frankfurter Allgemeine Zeitung"
"Ta książka inspiruje pod każdym względem"
"Lidové noviny"
"To lustro, którego sami nie potrafilibyśmy sobie podstawić"
"Hospodářské noviny"
"Trauma życia w komunistycznym piekle do tej pory nie została w Europie odreagowana, o czym błyskotliwie zaświadcza ta książka i jej sukces" "Kommiersant"
Książka Gottland w trzy lata po pierwszym wydaniu w 2006 roku została przełożona na 9 języków. Znalazła się w finale Nagrody Literackiej Nike 2007. Otrzymała: Nike Czytelników, Nagrodę Warszawskiej Premiery Literackiej – Książka Roku 2007, Nagrodę Beaty Pawlak 2007; Gratias Agit 2009 (w Czechach); Prix Amphi 2009 (we Francji).
W grudniu 2009 przyznano jej w Brukseli Nagrodę Europejskiej Książki Roku (European Book Prize 2009), której patronuje Parlament Europejski, a jurorami są krytycy i publicyści z krajów członkowskich Unii".
Sylwetka autora:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Marius...
E-book do pobrania (25 zł):
Fifty shades of Grey ---- Zachecona pozytywnymi opiniami o "ksiazce o ktorej wszyscy mowia" a ja nie slyszalam;) stwierdzilam ze kupie skoro jest za 3.50 w tesco. Przeczytalam dosc, szybko czyta sie nawet ciekawie. Poczatek niesamowity, wciagajacy, a potem ... caly czas zastanawialam sie czemu tak bardzo ta hostoria przypomina Twilight. Sprawdzilam w google i tak ksiazka w sumie byla bazowana na histori w twilight tylko przerobniona na wersje dla doroslych- czasem mialam nawet wrazenie ze autorka wykorzystala absolutnie wszystkie watki z pierwszego tomu twilight. Najbardziej mnie rozsmieszyl watek jedzenia:)
Sceny erotyczne, o ktorych tyle sie mowi, wcale nie sa az tak pornograficzne jak sie spodziewalam (wow - slyszalam).
Ogolnie typowy romnans erotyczny z watkami sado-maso (chociaz nie widzialam ich tu zbyt wiele). Po takich komentarzach znajomych spodziewalam sie eksplozji, czegos nowego swiezego - a tu ksiazka mnie niczym nie zaskoczyla - ba nawet po przeczytaniu twilight moglam kazda scene przewidziec ;) Ksiazka niezbyt ambitna jak i cala seria zmierzchu, ale czyta sie milo przyjemnie i na wakacje w sam raz:d
Z racji tego ze jak cos zaczne i mnie choc troche wciagnie to lubei skonczyc, pewnie przeczytam i dwa kolejne tomy.
"Pisarz,ktory nienawidzil kobiet" John Leake.
Ciekawa ksiazka opisujaca losy najbardziej znanego austriackiego seryjnego mordercy Jacka Unterwegera,ktory zamordowal lacznie 11 prostytutek w trzech krajach. Jest to historia psychopaty,ktory oszukal wszystkich-od austriackiego prezydenta ,przez wiedenskie elity intelektualne po liczne kobiety,ktore pokochaly zresocjalizowanego morderce. Nikt nawet nie przypuszczal,ze popularny pisarz i celebryta prowadzil podwojne zycie.Unterweger byl inteligentny,cyniczny,sprytny,potrafil swietnie manipulowac ludzmi i faktami. Naprawde fajnie sie czyta:)
j/w ;)